Parafia Rzymskokatolicka Świętego Ducha

Kościół powstał w latach 1894-1895, na miejscu wcześniejszych świątyń z 1817 i 1822 roku. Pierwotnie był miejscem modlitwy protestantów. Po II wojnie światowej gmina ewangelicka z powodu braku wyznawców została rozwiązana, a świątynię w 1946 roku oddano w zarząd i użytkowanie katolikom, zaś w roku 1969 ustanowiono parafię pw. Świętego Ducha. Kościół zbudowany jest z cegły na kamiennym fundamencie, posiada styl neogotycki. Wnętrze jednonawowe z węższym, prosto zamkniętym prezbiterium od wschodu. Od strony zachodniej do nawy przylega wysoka czterokondygnacyjna kwadratowa wieża z kruchtą w przyziemiu, nakryta strzelistym hełmem o charakterze iglicy, zwieńczona kulą i krzyżem. Po obu stronach wieży znajdują się dwa aneksy mieszczące składzik oraz schody na emporę muzyczną. W oknach prezbiterium zachowały się pierwotne witraże, przedstawiające czterech Ewangelistów oraz – w oknach okrągłych – popiersie Chrystusa, Baranka Apokaliptycznego i Kielich. Święto patronalne: Zesłanie Ducha Świętego