Parafia Rzymskokatolicka Świętej Marii Magdaleny

Początki parafii przypadają na 1. poł. XIV wieku. W 1620 roku do Długiej Gośliny przybyły z Poznania siostry benedyktynki, które w latach 1623-1625 ufundowały istniejący do dzisiaj kościół. Na początku XVIII wieku dobudowana została wieża, zwieńczona barokowym hełmem z krzyżem na szczycie. Przed 1778 rokiem rozebrano znajdującą się po północnej stronie prezbiterium zakrystię i dobudowano nową po stronie wschodniej. Świątynia jest orientowana, zbudowana z drewna o konstrukcji zrębowej, oszalowana, posiada dwuspadowy dach pokryty gontem. Wnętrze jednonawowe z węższym, prosto zamkniętym prezbiterium. Ołtarz główny, w znacznej części z oryginalnymi elementami manierystycznymi, zdobi XVIII-wieczny obraz Trójcy Świętej. Boczne ołtarze posiadają XVII- i XVIII-wieczne elementy: w ołtarzu prawym znajduje się XVII-wieczna rzeźba Chrystusa vir dolorum, czyli Chrystusa Męża Boleści w koronie cierniowej, z przebitym bokiem, ale żyjącego, bez symboliki zmartwychwstania, po jego bokach znajdują się figury św. Dominika i św. Franciszka. Lewy ołtarz zdobi obraz św. Marii Magdaleny z przełomu XVIII i XIX wieku, po jego bokach rzeźbione postaci św. Benedykta i św. Kazimierza Królewicza, w predelli ołtarza umieszczony jest niewielki obraz ukazujący pustelnicze życie św. Benedykta i dostarczającego mu na sznurze pokarm mnicha Romanusa. Na belce tęczowej oddzielającej prezbiterium od nawy widnieje zabytkowy XVI-wieczny krucyfiks. Kościół w Długiej Goślinie leży na Szlaku Drewnianych Kościołów wokół Puszczy Zielonka. Święto patronalne: św. Maria Magdalena, 22.07 Inne kościoły i kaplice: kościół filialny pw. św. Wawrzyńca w Łopuchowie kaplica pw. św. Jana Chrzciciela w Wojnowie kaplica przedpogrzebowa (wyłączona z użytku) w Długiej Goślinie