Parafia Rzymskokatolicka Przemienienia Pańskiego

Parafię erygował Kazimierz, biskup płocki i książę mazowiecki, brat księcia Konrada, dnia 5 lutego 1473 (na dwa lata przed założeniem miasta) na skutek starań właściciela, Jana z Radzymina, kucharza księcia Konrada. Powstała z części parafii Klembów. Pierwszy kościół zbudowano z drewna. W latach 1773-1780 ówczesna właścicielka Radzymina i sąsiednich folwarków, Księżna Eleonora Czartoryska z d. Waldstein, hrabianka austriacka, małżonka księcia Michała, wielkiego kanclerza Księstwa Litewskiego, wzniosła jednonawowy kościół murowany. Stylowa dzwonnica obok kościoła istniała już wcześniej. Projektantem dzwonnicy i kościoła jest Jan Chrystian Kamsetzer. Konsekrowali go w 1781 biskup płocki, książę Michał Poniatowski, wraz z Bp. Adamem Naruszewiczem. Proboszczami w owych czasach byli znani z prac literackich: Ks. Ignacy Nagurczewski i pijar Ks. Kazimierz Narbutt. Ks. Teofil Kozłowski w latach 1897-1919 dobudował dwie nawy boczne. W dniach 12-16 sierpnia 1920 na terenie miasta rozegrała się część osiemnastej co do ważności bitwy świata „Cudu nad Wisłą”: bohaterski żołnierz polski powstrzymał i odparł przeważające siły bolszewików w pochodzie na Warszawę i Europę. Miasto przechodziło z rąk do rąk, wskutek czego uległo rozległym zniszczeniom. Po stronie polskiej poległo 310 żołnierzy, a ponad 1000 uznano za zaginionych, na rynku miasta gen. Haller odznaczał najwaleczniejszych Krzyżami Kawalerskimi Virtuti Militari. W czasie II wojny światowej część kościoła wraz z wieżami została wysadzona przez cofające się wojska niemieckie. Odbudową zajmował się Ks. Kościakiewicz, a wspomagał go wikariusz, Ks. Henryk Żochowski. W latach 1976-1977 Ks. prał. Stanisław Lis zmienił konstrukcję dachu z drewnianej na stalową i pokrył całość blachą miedzianą. Dnia 25 marca 1992 kościół parafialny wyniesiono do godności kolegiaty i erygowano kapitułę. Dnia 13 czerwca 1999 miało miejsce wydarzenie szczególne: do Radzymina przybył papież Jan Paweł II i modlił się na grobach bohaterów z 1920 roku.