Parafia Rzymskokatolicka Świętego Kazimierza Królewicza

Parafię erygował kard. Józef Glemp 15 grudnia 1988 roku z części parafii Świętej Trójcy w Kobyłce. Pierwsze próby tworzenia ośrodka duszpasterskiego na Stefanówce podjął ks. Mieczysław Stefaniuk, wikariusz parafii Świętej Trójcy, który w 1969 roku odprawił kilka Mszy świętych w ogrodzie u państwa Szyszków, jednak władze miasta sprzeciwiły się organizowaniu tego typu zgromadzeń. 10 kwietnia 1983 roku mieszkańcy osiedla Kobyłka-Stefanówka napisali do naczelnika Urzędu Miasta w Kobyłce prośbę o przydzielenie placu, na którym mogliby postawić punkt katechetyczny. Kuria metropolitalna i ks. Kazimierz Konowrocki, proboszcz parafii Świętej Trójcy w Kobyłce, skierowali podobne pisma do Urzędu do Spraw Wyznań w Warszawie. Zgoda na budowę kaplicy i budynku katechetycznego nadeszła 15 kwietnia 1987 roku. Jeszcze w maju władza kościelna powierzyła tworzenie nowej parafii ks. Zygmuntowi Wirkowskiemu. Rok później, 7 maja 1988 roku, ks. Kazimierz Konowrocki odprawił pierwszą Mszę świętą na placu budowy, a bp Kazimierz Romaniuk poświęcił plac i krzyż. 16 czerwca 1988 roku prezydent Warszawy wydał decyzję o ostatecznym ustaleniu lokalizacji budowy. Nowo budowaną kaplicę poświęcił bp Marian Duś 8 września 1989 roku; stała się też miejscem katechizacji. Ks. Wirkowski od jesieni zamieszkał u państwa Antoniaków, niedaleko kaplicy. W tym czasie trwały starania o zezwolenie na budowę kościoła i plebanii. Ostatecznie nadeszło ono 16 sierpnia 1989 roku. Autorem projektu kościoła jest doc. inż. architekt Andrzej Buchner, konstruktorem – inż. Andrzej Żórawski. 22 października 1991 roku rozpoczęły się prace, a wiosną fundamenty były już gotowe. Mury świątyni wznosili murarze: śp. Kazimierz Sierota i jego syn Waldemar. Podczas wizytacji kanonicznej w maju 1993 roku bp Kazimierz Romaniuk poświęcił kamień węgielny (z Ziemi Świętej i katakumb rzymskich) i wmurował akt erekcyjny w tylną ścianę świątyni. 16 kwietnia 1995 roku, w Wielkanoc, ks. Zygmunt Wirkowski odprawił w kościele pierwszą Mszę świętą, a bp Romaniuk poświęcił kościół i poprowadził procesję rezurekcyjną. W maju 1996 roku sprowadzono z Przemyśla cztery dzwony („Jan Paweł II”, „Święty Kazimierz”, „Maryja” i „Miłosierdzie Boże”, łączna waga 1090 kg), które jesienią 2001 roku zawisły na nowej wieży. W latach 2007-2008 z inicjatywy ks. Bogdana Sałańskiego zmieniono wystrój kościoła. Na ścianie głównej umieszczono rzeźbioną scenę ukrzyżowania Chrystusa, a na ścianach bocznych stacje Drogi Krzyżowej autorstwa Miłosza Płonki, ustawiono ołtarze boczne Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Miłosierdzia Bożego, malowane przez Małgorzatę Ziarkiewicz, przemalowano ścianę główną, dodając złocone lilie andegaweńskie między obrazami patrona parafii Kazimierza Królewicza i Matki Bożej Częstochowskiej. Zakrystia przeszła remont kapitalny i otrzymała nowe meble, pomalowano wnętrze świątyni. 30 października 2011 roku abp Henryk Hoser SAC konsekrował kościół.