Parafia Rzymskokatolicka Świętej Barbary

Parafia pw. św. Barbary w Tarnobrzegu znajduje się na terenie os. Siarkowiec i Wielopole. Do końca lat 80-tych XX w. przynależały one do parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Tarnobrzegu. Inicjatorami utworzenia ośrodka duszpasterskiego na tych osiedlach byli bp I. Tokarczuk i ks. Michał Józefczyk. 13 czerwca 1987 r. przeniesiono na to miejsce drewnianą kaplicę z Serbinowa. Jej poświęcenia dokonał bp I. Tokarczuk 15 sierpnia tegoż roku (funkcjonowała na tym miejscu do kwietnia 1996 r.). Samodzielna parafia przy tworzą- cym się ośrodku duszpasterskim erygowana została 21 czerwca 1989 r. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Bar. W 1995 roku w zapleczu duszpasterskim kościoła utworzono Diecezjalny Ośrodek Formacyjny Ruchu Światło-Życie. Kościół parafialny pw. św. Barbary zbudowany został w latach 1990-1996 wg projektu opracowanego przez inż. Daniela Żuchowicza (plany konstrukcyjne przygotował inż. Zbigniew Żuchowicz). Organizacją prac zajmował się ks. Stanisław Bar. Plac pod budowę nowej świątyni poświęcił bp E. Białogowski 3 maja 1990 r. Poświęcenia i wmurowana kamienia węgielnego dokonał bp I. Tokarczuk 4 grudnia 1991 r. Pierwszą Mszę św. w nowej, niewykończonej jeszcze świątyni odprawił 4 grudnia 1995 r. bp W. Świerzawski. Uroczystego poświęcenia kościoła dokonał bp E. Frankowski 26 października 1996 r. W kolejnych latach kontynuowano prace nad wykończeniem i dekoracją wnętrza. Świątynia jest budowlą nowoczesną, jednonawową, przykrytą łagodnie opadającym dachem. Z tyłu, za prezbiterium, znajduje się kilkupiętrowe zaplecze. Biały fronton koś- cioła jest wysunięty po bokach, tworząc zadaszenia nad wejściami. Wysunięte skrzydła nad wejściem głównym wystrzelają do góry w formie betonowych ścian wieży-dzwonnicy. Spomiędzy nich wyrasta na górze duży, blaszany krzyż. Okna kościoła są długie i prostokątne – wysunięte ku bokom tworzą wnęki w ścianach wypełnione przez konfesjonały. Kolorystyka świątyni jest utrzymana w odcieniach stalowych i bladożółtych, co wraz z drewnianymi, żółtymi detalami ścian i stropu imitującymi kryształy siarki jest czytelną aluzją do miejscowego środowiska górników-siarkowców. Nieprzypadkowo za patronkę parafii obrano św. Barbarę. W ołtarzu głównym o skośnych, trapezowych motywach dekoracyjnych umieszczono różnej wielkości figury: od krucyfiksu, przez św. Barbarę, polskich świętych oraz scenę Zesłania Ducha Świętego.