Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Królowej Polski

Parafia pw. Matki Bożej Królowej Polski w Sandomierzu znajduje się w prawobrzeżnej części miasta. Początkowo teren ten przynależał do parafii Trześń, w ówczesnej diecezji przemyskiej. Parafia ta erygowana została przez bpa I. Tokarczuka 17 czerwca 1974 r. Jej pierwszym organizatorem i proboszczem został ks. Jan Młynarczyk. Na tymczasową kaplicę adaptowano dom prywatny, kupiony od K. Siemaszek. Wnętrze budynku ozdobił artysta Stanisław Urban z Krakowa. Inwestycja ta przeprowadzona była bez odpowiednich pozwoleń władz komunistycznych. Na ks. J. Młynarczyka i budowniczych spadły represje w postaci kar finansowych. Kościół parafialny pw. Matki Bożej Królowej Polski i św. Jana Kantego zbudowany został w latach 1984-1993 wg projektu opracowanego przez zespół architektów: inż. Zdzisława Nowakowskiego, dra Zbigniewa Paszkowskiego i inż. Mariana Olendra, odpowiedzialnego za stronę konstrukcyjną. Nadzór nad całością prac sprawował ks. Jan Młynarczyk. Teren pod budowę kościoła poświęcił bp I. Tokarczuk 6 czerwca 1982 r. Prace budowlane rozpoczęto 14 lipca 1984 r. Wmurowanie kamienia węgielnego, który poświęcił Jan Paweł II w Rzymie, miało miejsce 19 października 1985 r. Kościół dolny poświęcił bp E. Frankowski w dniu 20 października 1991 r. Od 1993 r. trwały prace wykończeniowe górnego kościoła, który konsekrował bp W. Świerzawski 20 października 1996 r. W kolejnych latach podjęto dalsze prace dekoracyjno-wyposażeniowe, m.in. ułożono granitową posadzkę (1999), wykonano ogrzewanie gazowe (2014). Kościół dolny został częściowo uszkodzony podczas powodzi w 2010 r. Świątynia jest dwupoziomowa, z kaplicą i salami zaplecza w przyziemiu. Do kościoła głównego prowadzi kaskada schodów. Sam kościół zbudowany jest mniej więcej na planie kwadratu, z osią po przekątnej. Modernistyczna, a więc rzeźbiarska forma otynkowanej i pomalowanej na biało bryły, przypomina łabędzia, płynącego po wodzie. Wysoka wieża na frontonie na planie pięciokąta, z wysuniętym i niejako zadartym w górę szczytem i proporcjonalnym wręgiem na jej osi, przypomina łabędzią szyję, podczas gdy dach bocznych części jednonawowego kościoła, wraz z wyrastającymi ponad niego symetrycznymi, dekoracyjnymi ścianami frontonu, przypomina łabędzie skrzydła. Wnętrze kościoła, pomalowane w ciepłe barwy, skupia uwagę wiernych na wąskim i wysokim prezbiterium z obrazem MB Częstochowskiej. Za nim znajduje się na pół okalające zaplecze z klatką schodową, prowadzącą z tyłu kościoła na poddasze, przez które okrągłymi otworami stropu nawy wpada światło z rzędu świetlików zaprojektowanych w równoległym do kalenicy uskoku dachu.