Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Różańcowej

Wieś Jata po raz pierwszy wzmiankowana jest na początku XVIII w., jako miejscowość, przynależąca do parafii Jeżowe. Starania o utworzenie tam samodzielnego ośrodka duszpasterskiego rozpoczęły się po I wojnie światowej. W dniu 23 września 1919 r. bp J. S. Pelczar erygował w Jacie parafię, której pierwszym proboszczem ustanowił ks. Franciszka Habę. Jednocześnie wzniesiono tymczasową drewnianą kaplicę, plebanię i zabudowania gospodarcze. Fundatorką tych budynków była Franciszka Adamczyk. Kolejny proboszcz ks. Stefan Żaglak wybudował nowy, murowany kościół, który został uroczyście poświęcony w 1935 r. Świątynia ta została zniszczona podczas II wojny światowej (1943-1944). Do zakończenia wojny parafia zawiesiła swoją działalność ze względu na wysiedlenie miejscowej ludności. Po powrocie z wysiedlenia parafianie wybudowali barak, który zaadaptowano na tymczasową kaplicę. Następnie postawiono mały kościółek, który służył wiernym do lat 70-tych XX w. Kościół parafialny pw. Matki Bożej Różańcowej wzniesiony został w latach 19731974 wg projektu inż. Jerzego Noska z Rzeszowa, pod nadzorem inż. Antoniego Pietrońca. Nad całością prac czuwał proboszcz ks. Antoni Bolek. Poświęcenie nowej świątyni miało miejsce 17 października 1976 r. W ostatnich latach staraniem ks. Janusza Depciucha wykonany został generalny remont kościoła. Świątynia jest typowym przykładem stylu modernistycznego, choć współcześnie została nieco przebudowana. Prostopadłościenną budowlę z kruchtą i bliźniaczymi dobudówkami zaplecza oskrzydlającymi węższe prezbiterium, okrywa jednolity namiot dachu przyczółkowego, z którego po obu stronach wyrastają strzeliste, potrójne, trójkątne lunety i który w przedniej części wieńczy wieloboczna, smukła sygnaturka. Wysunięte do przodu zadaszenie wspiera się na czterech kolumnach, zaś przedzielone szkarpami ściany zawierają pary prostokątnych okien. W wyższej nawie głównej wyzierające lunetami okna mają kształt trapezów. Filary i sklepienie z żelbetowych kasetonów są znakiem nowoczesnego stylu. Polichromowana na błękit i obłoki ściana ołtarzowa stanowi tło dla figury Maryi „unoszonej” w eliptycznej glorii z promieni.