Parafia Rzymskokatolicka Najświętszego Serca Pana Jezusa

Początki wsi Groble nie są dokładnie znane, prawdopodobnie istniała już w XV w. Najpierw przynależała do parafii Rudnik, a następnie do filii i samodzielnej placówki w Łętowni. Inicjatywa utworzenia ośrodka duszpasterskiego w Groblach powstała w latach 80-tych XX w. Głównym pomysłodawcą tego projektu był ks. Józef Wilk, rezydent i rodak ze wsi Groble. W 1981 r. pod jego przewodnictwem zawiązał się Komitet Budowy Kościoła. Jeszcze w tym samym roku postawiono murowaną świątynię. Parafia Groble została erygowana przez bpa I. Tokarczuka 25 lipca 1982 r. Jej pierwszym proboszczem został ks. Kazimierz Lęcznar. Kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa zbudowany został w 1981 r. (kwiecień – listopad). Projekt świątyni wykonał inż. Roman Gorczyca z Rzeszowa. Kierownikami budowy i nadzoru technicznego byli Józef Węglarz i Antoni Sztaba. Prace organizował ks. Józef Wilk. Dzieło budowy kościoła wsparli również księża: Roman Hejnosz i Czesław Jarowski z Łętowni. Uroczystego poświęcenia świątyni dokonał bp I. Tokarczuk w dniu 12 listopada 1981 r. W latach 90-tych XX w. dokonano rozbudowy kościoła poprzez dobudowanie naw bocznych, przedsionka i wieży kościelnej. Po rozbudowie świątynia została otynkowana i pomalowana z zewnątrz. Styl świątyni jest współczesny, aczkolwiek jej forma nie odbiega od tradycyjnej. Od frontu trzy arkadowe, półkoliste wnęki prowadzą do wejść. Nad głównym wejściem znajduje się rozeta i trójkątny szczyt, ponad który wznosi się trójkondygnacyjna wieża przedzielona wydatnymi gzymsami i oknami oraz zwieńczona iglicą. Dwuspadowy dach nawy głównej wznosi się ponad uskokiem względem łagodniej opadających ku bokom dachom naw i zaplecza. W ścianach bocznych umieszczone są pary półkoliście zamkniętych okien. Strop kościoła jest drewniany i kasetonowy. W ołtarzu głównym umieszczona została naturalnej wielkości figura Serca Jezusowego.