Parafia Rzymskokatolicka Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika

Historia Denkowa sięga XV w. W 1564 r. dziedzic Denkowa Stanisław Miechowski uzyskał od króla Zygmunta Augusta przywilej na założenie miasta, które od swojego nazwiska nazwał Miechowem Wielkim. Syn Stanisława Miechowskiego – Kalikst przeniósł miasto na miejsce wsi Denków, jednocześnie nadając mu takąż nazwę. Stanisław i Kalikst Miechowscy wybudowali w 1581 r. w Denkowie modrzewiowy kościół. Świątynia ta przetrwała do 1700 r. W 1869 r. Denków utracił prawa miejskie i stał się osadą. Natomiast w 1954 r. włączono go do Ostrowca Świętokrzyskiego. Od 1971 r. opiekę duszpasterską nad parafią sprawują kapłani ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego (Sercanie). Kościół parafialny pw. św. Stanisława BM zbudowany został w 1700 r. z fundacji Kaspra Teodora Siemianowskiego, cześnika wieluńskiego i chorążego sandomierskiego oraz jego żony Anny. Do tej fundacji przyczynili się ówcześni plebani: ks. Walenty Kubacki, ks. Andrzej Brzezki, ks. Stanisław Wielecki i ks. Józef Kuszel. Konsekracji świątyni dokonał bp M. Kunicki 15 października 1741 r. W 1904 r. ks. Jan Nowakowski odnowił i rozbudował kościół (przedłużenie nawy głównej, dobudowanie dwóch kaplic). Gruntowny remont świątyni miał miejsce w latach 2010-2013 (konserwacja ołtarzy, renowacja elewacji zewnętrznej i ścian wewnętrznych, malowanie dachu). Barokowa świątynia wybudowana jest na planie krzyża łacińskiego, składa się z wydłużonej nawy, węższego od niej prostokątnego prezbiterium, przylegającej do niego zakrystii oraz dwóch kaplic: Przemienienia Pańskiego i NSPJ. Dachy kościoła są strome, dwuspadowe, o wspólnej kalenicy. Zakrystia i prezbiterium są oszkarpowane. Prezbiterium przykryte jest sklepieniem kolebkowym, nawa – płaskim sufitem. Główny ołtarz pochodzi z I poł. XVII w. – jest późnobarokowy, uzupełniany w XX w. Znajdujący się w nim obraz MB z Dzieciątkiem jest jeszcze starszy, datowany na przełom XVII/XVIII stulecia. Ołtarze boczne wykonane są w stylu regencji i zawierają późnobarokowe obrazy: w lewym świętej Rodziny, w prawym – św. Antoniego Padewskiego.