Parafia Rzymskokatolicka Matki Bożej Wniebowziętej

Według najstarszej tradycji parafia Malice powstała w XII w. Z całą pewnością funkcjonowała przed 1326 r., kiedy to płaciła świętopietrze. W tym czasie istniał drewniany kościół pw. NMP Wniebowziętej. Przetrwał on do XVI w., kiedy wybudowano nową, modrzewiową świątynię. Niedługo potem została ona przez rodzinę Malickich zamieniona na zbór kalwiński. W 1635 r. biskup J. Albert mianował proboszczem w Malicach ks. Wacława Kosteckiego. Jeszcze w tym samym roku duchowny wraz z miejscową ludnością odebrał kalwinom kościół, przeprowadzając skuteczny atak zbrojny (w formie zajazdu). Po tym wydarzeniu świątynia została odrestaurowana i uroczyście poświęcona przez bpa T. Oborskiego, jednak jeszcze w tym samym wieku splądrowały ją wojska szwedzkie i siedmiogrodzkie. Po raz kolejny kościół został odnowiony i konsekrowany przez bpa M. Oborskiego. Dalsze remonty budynku odbywały się za czasów ks. Ignacego Dzisiewskiego (1848-1866) oraz ks. Gabriela Pfadta (1905-1928). Kościół ten ostatecznie spłonął w 1942 r. Na miejscu spalonej świątyni postawiono prowizoryczną kaplicę z muru pruskiego, która służyła wiernym do 1974 r. Kościół parafialny pw. Matki Bożej Wniebowziętej zbudowany został z kamienia w latach 1968-1974 wg projektu Ludomiła Gyurkovicha. Pracami kierował ks. Wacław Dutkiewicz. Poświęcenia świątyni dokonał bp P. Gołębiowski w 1974 r. Wnętrze kościoła zostało urządzone przez ks. Władysława Srokę. 23 czerwca 1996 r. świątynia została konsekrowana przez bpa W. Świerzawskiego. Świątynia zewnętrznie posiada cechy neoromańskie: to jednonawowa budowla z łukowato zakończonymi, niewielkimi oknami na ścianach, ma węższe i niższe prezbiterium z absydą. Na dachu znajduje się klasyczna sygnaturka z latarnią i baniastym hełmem, a po prawej stronie nawy – kaplica przykryta kopułą z latarnią. Frontowa ściana kościoła jest surowa i skromna: nowoczesne zadaszenie nad wejściem, okrągła rozetka oraz potrójne, charakterystyczne okienko w szczycie. Ściany są lekko tylko ozdobione narożnymi i bocznymi pilastrami. Wnętrze wyposażone jest współcześnie. W ołtarzu głównym znajduje się negatyw krzyża – wnęka w krzywiźnie muru z figurami Ukrzyżowanego oraz Maryi i św. Jana.