Parafia Rzymskokatolicka Podwyższenia Krzyża Świętego

Historia wsi Turbia sięga co najmniej XIII w. Od chwili powstania należała ona do dóbr kapituły sandomierskiej. Początkowo przynależała do parafii Gorzyce, następnie Charzewice i Rozwadów (od 1740 r.). Pierwsze wzmianki na temat kościoła w Turbi pojawiają się na początku XVII w. Miał on już wówczas nosić wezwanie św. Leonarda. Parafia Turbia erygowana została 27 lutego 1757 r. Stanowiła ona uposażenie kanoników kapituły sandomierskiej. W 1791 r. wystawiono w Turbii drewniany kościół, który spłonął pod koniec XIX w. Kolejna drewniana świątynia nie przetrwała długo, bowiem spaliła się z całą wsią w 1908 r. Z tego względu jeszcze w tym samym roku wybudowano drewnianą kaplicę, ale i ona uległa pożarowi 23 grudnia 1921 r. Po tym wydarzeniu zaplanowano budowę kościoła murowanego. W tym czasie nabożeństwa odprawiane były na plebanii. Kościół parafialny pw. św. Leonarda zbudowany został w latach 1921-1924. Fundatorami świątyni byli parafianie i darczyńcy (m.in. bp J. S. Pelczar ofiarował na ten cel 50 tys. marek). Kamień węgielny w powstającą budowlę wmurowano w dniu 23 kwietnia 1923 r. Kościół powstał bez szczegółowych planów ani fachowych obliczeń. Całością prac kierował ks. Jan Marek, który był również budowniczym świątyni w Zaleszanach. Budowa kościoła zakończyła się jesienią 1924 r., po czym został on poświęcony 6 listopada tegoż roku przez ks. Dominika Zarykiewicza. Konsekracji nowej świątyni dokonał bp J. Fischer 6 maja 1928 r. W czasie działań wojennych dach kościoła uległ częściowemu zniszczeniu (2 sierpnia 1944 r.). Konieczne remonty przeprowadził ks. Albin Bajer. W latach 50tych XX w. wykonano nowy główny ołtarz, który konsekrował bp Franciszek Barda 8 lipca 1956 r. Restauracja świątyni miała miejsce w latach 80-tych XX w. Natomiast w 2003 r. odnowiono polichromię i ołtarz główny. Kościół jest ceglaną, zwartą budowlą, której dodają wdzięku tynkowane na biało szczegóły architektoniczno-dekoracyjne. Wnętrze jest trójnawowe, z nawami bocznymi niższymi od głównej, ściany są polichromowane, a strop płaski. Wyposażenie stanowią drewniane ołtarze, ambona i prospekt organowy.