Parafia Rzymskokatolicka Najświętszego Serca Pana Jezusa

Wieś Sarnów powstała jako kolonia niemiecka w 1783 r. Od 1833 r. istniał w niej zbór protestancki dla kolonistów niemieckich (tzw. „holendrów”). Został on przejęty przez katolików i poświęcony w 1942 r. Parafia Sarnów erygowana została 3 grudnia 1951 r. przez bpa J. Stepę z Tarnowa. W jej skład weszły tereny, dotychczas przynależące do parafii Jaślany oraz Tuszów Narodowy. Pierwszym proboszczem został ks. Józef Słowik. Kościół parafialny pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa zbudowany został ok. 1833 r. jako zbór protestancki. Gruntowny remont świątyni przeprowadzono w 1994 r. oraz w latach 2004-2009 (m.in. wymiana fundamentów, odgrzybianie ścian, wymiana elewacji zewnętrznej, malowanie wnętrza, konserwacja ołtarzy, wymiana instalacji elektrycznej). Kościół jest drewniany, o konstrukcji zrębowej, szalowany, kryty blachą. Do części prezbiterialnej przylegają symetrycznie dwie zakrystie. Wejście do kościoła prowadzi przez kruchtę. Dach jest siodłowy, z wieżyczką na sygnaturkę, nad prezbiterium i zakrystiami dach jest trójspadowy. Wnętrze zostało otynkowane i wymalowane na ludowo, nakryte stropem płaskim. Wydatny chór muzyczny wsparto na sześciu okrągłych słupach. Wyposażenie kościoła zostało przekazane z parafii Ostrowy Tuszowskie k. Kolbuszowej. Ołtarz główny z fragmentami barokowej snycerki pochodzi z II poł. XVII w., umieszczono w nim obraz Serca Pana Jezusa z 1744 r. Dwa neobarokowe ołtarze boczne z obrazami MB Częstochowskiej i św. Józefa wykonano w poł. XX w., z wykorzystaniem elementów z XVIII-wiecznych ołtarzy. W kościele znajduje się drewniana barokowa chrzcielnica z XVIII w. typu kielichowego z pokrywą. Stacje drogi krzyżowej wykonano w XIX w., a na pocz. XXI w. w oknach zamontowano witraże figuralne.