Parafia Rzymskokatolicka Świętej Anny

Dzieje Jordanowa i parafii łączą się nierozerwalnie z Gościkowem i tamtejszym pocysterskim opactwem. Wieś Gościkowo ofiarował w 1230 r. rycerz polski Mikołaj Bronisz Cystersom brandenburskim dla założenia tam klasztoru. Zakonnicy ci nazwali klasztor gościkowski „Paradisus Matris Dei”, czyli „Raj Matki Bożej”. Do połowy wieku XVII nazwa Paradyż jest wspólna dla Gościkowa i Jordanowa. Pierwsza wzmianka o kościele św. Anny pojawia się w 1640 r. w związku z wizytą Branickiego, a także w najstarszej księdze parafialnej z lat 1679-1750. Nazwa Jordanowo występuje po raz pierwszy dopiero w 1687 r. w księgach wizytacyjnych, a od 1752 r. w księgach metrykalnych. Cystersi paradyscy otaczali opieką duszpasterską wiernych zamieszkujących w Gościkowie oraz sąsiednich wioskach, krzewiąc kulturę duchową i materialną, szerząc oświatę i ucząc pracy na roli. Do roku 1810 każdorazowy przeor klasztoru paradyskiego był równocześnie administratorem kościoła parafialnego św. Anny. W roku 1811 została ustanowiona przy kościele św. Anny w Jordanowie tzw. „Lokalia” pod zarządem księży diecezjalnych z diecezji wrocławskiej. Ostateczna likwidacja opactwa paradyskiego nastąpiła w 1834 r.