Parafia Rzymskokatolicka Podwyższenia Krzyża Świętego

Pierwsze wzmianki o Otyniu pochodzą z 1313 r. Od 1488 r. panowali tu rycerze katoliccy, wywodzący się ze szlachty polskiej. W czasie reformacji parafia wielokrotnie dostawała się na przemian raz w ręce protestantów, by znów powracać do katolików. W 1645 r. miejscowy zamek rycerski przechodzi na własność jezuitów, którzy w latach 1671-81 przebudowali go na klasztor. W 1705 r. zakończyli przebudowę barokowej świątyni. Na tabernakulum umieszczono statuę Matki Boskiej Klenickiej łaskami słynącej, przeniesionej w 1656 r. z Klenicy do Otynia. W 1776 r. nastąpiła kasata zakonu jezuitów, a klasztor przejęły władze pruskie. Zabudowania poklasztorne i kościół przetrwały do pożaru w 1953 r. Figura Matki Boskiej Klenickiej ocalała i została przeniesiona do kościoła parafialnego, gdzie obecnie odbiera należną jej cześć. Po wojnie na terenie parafii osiedliła się ludność przybyła z Polski centralnej i ze Wschodu.