Parafia Rzymskokatolicka Trójcy Świętej

Pierwsze wzmianki o gubińskiej parafii pochodzą z 1253 r. W XIII w. źródła informują o istnieniu trójnawowej bazyliki na starówce, żeńskim klasztorze ulokowanym na lewym brzegu Nysy Łużyckiej oraz kaplicy Ducha Świętego w miejskim szpitalu. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców powstawały kolejne świątynie m.in. św. Marcina, św. Urbana, czy także św. Walentego. Zwrotnym momentem w życiu religijnym mieszkańców Gubina był czas reformacji, na skutek której w 1524 r. miasto przyjęło protestantyzm. Dopiero 11.04.1846 r. grupa 9 osób założyła tu wspólnotę katolicką. 25 stycznia 1852 r. w prywatnym domu, po ponad 300 latach, odprawiono w Gubinie pierwszą Eucharystię. W 1856 r. przy dzisiejszej ul. Grunwaldzkiej wzniesiono plebanię, w której znajdowała się także kaplica i salka parafialna. 1 maja 1858 r. położono kamień węgielny pod budowę nowej świątyni przy dzisiejszej ul. Królewskiej, a jej poświęcenie miało miejsce 28 października 1860 r. Dnia 23 listopada 1861 r. gubińska wspólnota została samodzielną parafią, liczącą ok. 350 wiernych. Pierwszym proboszczem został ks. Karl Einert, a od 1922 r. posługiwali tu także wikariusze. W latach 1900-1945 proboszczem był ks. Herman Bilecki, który w 1935 r. rozpoczął rozbudowę kościoła. Poświęcenia przebudowanej świątyni dokonał 30 sierpnia 1936 r. kard. Bertram z Wrocławia. Po wojnie parafię obsługiwał ks. Reinhold Stoll (równocześnie proboszcz w Guben), dokonując naprawy świątyni po wojennych zniszczeniach. 30 stycznia 1946 r. przekazano parafię polskiemu proboszczowi – ks. Stoltmanowi. W 1946 r. dokonano poświęcenia kościołów filialnych w Strzegowie i Sękowicach. Pomimo licznych starań, ale wobec sprzeciwu władz komunistycznych nie udało się odbudować kościoła farnego. W 1983 r. ks. Dobrucki rozpoczął budowę domu katechetycznego, a 25 sierpnia 1985 r. przy parafii założona została placówka Zgromadzenia Sióstr Rodziny Betańskiej. W związku z wzrostem liczby mieszkańców miasta, w latach 1985-2000 ks. Jan Guss podjął się budowania kościołów i kaplic w Komorowie, Bieżycach, Wałowicach, Kaniowie, a także w samym mieście (kościół pw. MB Fatimskiej, kaplica pw. Najśw. Serca Pana Jezusa). Z czasem większości z nich utworzono nowe parafie.