Parafia Rzymskokatolicka Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza

Wieś książęca Jaczow 16 lipca 1290 r. została podarowana przez księcia Henryka III miastu Głogów. Do połowy XIX w. była wsią miejską, a jej niewielka część do 1810 r. stanowiła własność głogowskiej kapituły kolegiackiej. Miejscowość wymieniona jest w księdze uposażeń biskupstwa wrocławskiego (ok. 1295-1305), a z 1297 r. pochodzi pierwsza wzmianka o miejscowym proboszczu, choć tutejszy kościół wybudowany został z pewnością wcześniej. Po wojnie trzydziestoletniej do parafii w Jaczowie przydzielono kościół w Brzostowie. W 1791 r. Jaczów liczył 564 mieszkańców i 117 zagród. We wsi przeważali katolicy, którzy oprócz kościoła posiadali również szkołę. W 1812 r. założony został na południe od wsi cmentarz parafialny. Z czasem stosunki wyznaniowe zmieniały się na korzyść protestantów i przed II wojną św. stanowili już oni połowę mieszkańców. W styczniu 1945 r. mieszkańcy ewakuowali się w głąb Niemiec przed zbliżającym się frontem. Ci, którzy pozostali, zostali po wojnie wysiedleni do Niemiec. Do Jaczowa zaś przybyli przesiedleńcy z polskich kresów wschodnich.