Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Oleśnica to gniazdo rodowe Oleśnickich herbu Dębno. We wczesnym średniowieczu był tutaj dobrze zorganizowany gród i osada rycerska. Istniały dwa kościoły św. Floriana, nad którym pieczę miało rycerstwo i kościół Wniebowzięcia NMP – powstały z fundacji kardynała Zbigniewa Oleśnickiego. Parafia w Oleśnicy powstała 1326 r. Pierwotny kościół drewniany nosił wezwanie św. Floriana, podobnie jak drugi wybudowany i konsekrowany w 1406 r. Pozostał po nim do dziś kamień fundacyjny, znajdujący się w ścianie nawy głównej obecnej świątyni pw. Wniebowzięcia NMP. Ten gotycki kościół powstał z fundacji kardynała Zbigniewa Oleśnickiego herbu Dębno – najbardziej wpływowej osobistości w gronie króla Władysława Jagiełły, jego sekretarza i wybitnego dyplomaty. Jak informuje Teresa Romańska-Faściszewska w monografii „Oleśnica” z 2007 r. , podkreślając rangę kościoła, związanego ze współpracownikiem i sekretarzem samego króla Władysława Jagiełły, umiejscowiono obok mansjonarię z duchownymi, którzy sprawowali nabożeństwa i prowadzili nauczanie. W miasteczku funkcjonował także szpital. W czasach reformacji kościół został przejęty przez kalwina Marcina Zaborowskiego w 1563 r., następnie ograbiony i zniszczony. W 1619 r., odzyskany przez katolików i odrestaurowany dzięki staraniom m.in. dziedziczki Justyny Kalinowskiej, spadkobierczyni dóbr w okolicznych Strzelcach. Hojną dziedziczkę upamiętnia tablica epitafijna w kruchcie kościoła. Ponownie zniszczony podczas „Potopu szwedzkiego”. Odbudowany w 1866 r. i rozbudowywany w 1888 r. oraz 1889 r. Został konsekrowany w 1897 r. przez bpa Tomasza Kulińskiego. Duże straty świątynia poniosła zwłaszcza w czasie II wojny, w 1944 r., kiedy przez Oleśnicę biegła linia frontu wschodniego. W oleśnickiej świątyni stacjonowały nawet wojska radzieckie, urządzając tutaj o zgrozo stajnię. Z pożogi wojennej nienaruszone zostało jedynie prezbiterium i zręby głównej gotyckiej nawy. Dwie nawy – dziś funkcjonujące jako osobne kaplice – Jezusa Miłosiernego i Matki Bożej, dobudowano po wojnie. Nawa główna – zakończona owalną absydą z prezbiterium. Na drugim końcu – chór oparty na kolumnach. W ołtarzu głównym – jako zasuwa obraz Wniebowzięcia NMP autorstwa Rafała Hadziewicza z 1854 r. Pod obrazem w centrum - odrestaurowane barokowe rzeźby lipowe – krucyfiks oraz postaci Maryi i św. Jana. Razem tworzą tzw. grupę ukrzyżowania. Ołtarz otaczają figury świętych: Kazimierza i Stanisława. Po prawej stronie prezbiterium – zabytkowe stalle, w których zasiadali miejscowi dziedzice. Po prawej stronie ołtarza – figura św. Anny. Na zasuwie – obraz „Niewiasty przy grobie”. Po bokach – figury św. Stanisława i Wojciecha. Po lewej stronie – ołtarz z płaskorzeźbą NMP. Na zasuwie – obraz św. Józefa. W otoczeniu figur św. Jacka i św. Salomei. Czy wiesz, że...Oleśnica posiada bogate tradycje budowlane. Rzemieślnicy Oleśnicy i jej okolic odbudowywali i wznieśli w naszej diecezji wiele kościołów i gmachów kościelnych, także gmach Kurii kieleckiej. Dawniej z kościołem w Oleśnicy związane były cechy rzemieślnicze, które posiadały ołtarz św. Anny. Przy nim członkowie cechów modlili się i zapalali świece. Obok kościoła stoi stary dworek, w którym mieściła się dawniej plebania. W północnej części Borzymowa znajduje się cmentarz choleryczny z 1914 r., Wtedy właśnie epidemia cholery dziesiątkowała ludność Oleśnicy i okolic. Na terenie parafii można podziwiać zabytkowe kapliczki. W Strzelcach – Matki Bożej Niepokalanej (1722 r.), Figura św. Barbarki w Borzymowie, Figura Chrystusa Frasobliwego – w Borzymowie. Figura św. Marka Ewangelisty na korynckiej kolumnie (XVIII w.) – w Zakościelu. Odpust: Wniebowzięcia NMP – 15 sierpnia