Parafia Rzymskokatolicka Świętego Wawrzyńca Diakona i Męczennika

Pierwszy zapis w zachowanych źródłach historycznych dotyczący Goszczy pojawia się już w dokumencie biskupa krakowskiego Gedki z roku 1198. Od 1279 r. Goszcza jest własnością Kapituły Krakowskiej, co stosownym dokumentem potwierdził książę krakowski i sandomierski Bolesław Wstydliwy. W XIV stuleciu staraniem kanoników krakowskich w Goszczy wybudowany został drewniany kościół pw. Św. Wawrzyńca. Pierwsze wzmianki potwierdzające jego istnienie pochodzą z lat 1373-1374. Prawdopodobnie w tym samym okresie Goszcza stała się siedzibą parafii. Na początku XVI w. (ok. 1503-1504 r.) kościół w Goszczy został przebudowany. Obecny murowany kościół w Goszczy ukończono około 1737 r., staraniem ks. Dembińskiego. Kościół konsekrował bp Michał Kunicki 29 września 1747 r. Kościół jest jednonawowy. Tworzy go szersza prostokątna nawa i półkoliście zamknięte prezbiterium. Ołtarz główny jest barokowy, dwa boczne – późnobarokowe, w jednym z nich krzyż Chrystusa. Do zabytków wnętrza zaliczają się: kamienna chrzcielnica z ciosu z herbem Korczak, płyta z herbem Ogończyk, późnobarokowy obraz ze sceną Ukrzyżowania, obraz Najświętszej Maryi Panny i św. Józefa (na zasuwie). Czy wiesz, że… Z kościoła w Goszczy do kościoła Mariackiego w Krakowie jest tylko 20 kilometrów. W roku 1749 bp Kunicki umieścił w ołtarzu kościoła relikwie świętych Aurelego i Bonifacego. W Goszczy od 6 do 11 marca 1863 r. na terenach wokół istniejącego do dnia dzisiejszego dworku obozował gen. Marian Langiewicz wraz ze swoim oddziałem powstańczym. W tymże dworku generał Langiewicz otrzymał propozycję objęcia funkcji Dyktatora Powstania. Jej pierwsze odczytanie nastąpiło przed frontem oddziałów powstańczych tuż przed ich wymarszem z Goszczy.