Parafia Rzymskokatolicka Świętego Marcina Biskupa i Wyznawcy

Przypuszcza się, że już w 1080 r. była tu parafia i tu pierwotnie istniał Lelów. Pierwsza wzmianka źródłowa o kościele pochodzi z 1267 r. w związku z konsekracją bp. Pawła z Przemankowa. W 1246 r. w Staromieściu (Starym Lelowie) Konrad Mazowiecki wybudował duży gród, który był bazą wypadową do walki z księciem Bolesławem Wstydliwym. Książę Bolesław bardzo szybko gród najechał, zdobył go i nakazał zburzyć. W latach 1341–1343 urzędnik królewski, Wisław, na rozkaz króla Kazimierza Wielkiego przeprowadził lokację Lelowa. Miasto zostało przeniesione ze Staromieścia (Starego Lelowa) w miejsce, w którym obecnie znajduje się Lelów. Było opasane murami, wybudowano w nim zamek, a król ufundował klasztor franciszkanów. Pierwszy Kościółek był drewniany. Świątynia ulegała pożarom, które niszczyły kilkakrotnie całą miejscowość. W XIV w. w Staromieściu został wybudowany mały, murowany kościół. Niestety, i jego strawił ogień w 1794 r. Świątynia została odbudowana i wyremontowana, a w 1877 r. rozbudowana. Od 1898 r. Staromieście jest samodzielną parafią. Ostatnia rozbudowa kościoła miała miejsce w latach 1960–1970. W 2006 r. prezbiterium kościoła poddano renowacji. Wykonane zostało także nowe pokrycie dachu na kościele i dzwonnicy. W kościele zwraca uwagę obraz Matki Bożej Bolesnej z XVII w. i kamienna rzeźba Madonny z Dzieciątkiem z XIV w. Na terenie parafii znajdują się dwie kaplice: we wsi Dąbrowno pw. Św. Wojciecha, zbudowana w latach 1983–1986 oraz we wsi Lgoczanka pw. MB Nieustającej Pomocy.