Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

W r. 1588 Zamch przeszedł na własność Jana Zamoyskiego. W swojej rezydencji Zamoyscy mieli kaplicę obrządku rzymskokatolickiego. Obsługiwali ją przeważnie kapelani zakonni. Natomiast dla miejscowej ludności obrządku greckokatolickiego postarano się o erygowanie parafii unickiej. Istniała ona do kasaty unii w r. 1875. Ostatni proboszcz unicki, ks. Julian Gruszkiewicz, musiał uciekać do Galicji, a parafię zamieniono na prawosławną (istniała do I wojny światowej). Katolicy obrządku łacińskiego należeli do parafii Łukowa. Parafia łacińska w Zamchu została erygowana 5 X 1928 r., przez bpa lubelskiego Mariana Fulmana. Powstała na skutek podzielenia parafii Łukowa i weszła w skład dekanatu Tarnogród. Na terenie parafii istnieje cmentarz grzebalny: część przeznaczona dla katolików i część dla prawosławnych. Ciężkim okresem w historii parafii była II wojna światowa, kiedy spora ilość osób zginęła. Również proboszcz, ks. Jan Lipski, dostał się do obozu koncentracyjnego w Dachau w r. 1941. Pierwszy kościół unicki, drewniany, spłonął w r. 1841. Kościół obecnie istniejący pw. św. Jozafata i św. Praksedy został wybudowany w r. 1842 z fundacji hr. Konstantego Zamoyskiego. 21 X 1843 r. konsekrowany przez bpa unickiego Felicjana Szumborskiego. W latach 1875-1919 zamieniono go na cerkiew prawosławną, a w r. 1919 oddano go katolikom. Od 29 VI 1943 r. do lipca 1944 r. ponownie był zamieniony na cerkiew prawosławną. W r. 1969 został odnowiony. Kościół parafialny murowany, neogotycki, jednonawowy z węższym prostokątnym, zwróconym na północ, prezbiterium, przy którym zakrystia i skarbczyk. Wewnątrz strop. Dachy dwuspadowe z wieżyczką na sygnaturkę nad nawą. Dwa ornaty z tkanin z w. XVIII. Kapa z ok. poł. w. XIX. W głównym ołtarzu barokowym mieści się obraz św. Anny z MB, a po bokach obrazy św. Praksedy i św. Jozafata Kuncewicza. Ponadto w kościele są obrazy w 2 ołtarzach bocznych: MB Częstochowskiej, Najświętszego Serca Pana Jezusa. Chrzcielnica jest wykonana z piaskowca. Na chórze muzycznym stoi fisharmonia. Dawne organy po kasacie unii sprzedano do kościoła w Suścu. Obok kościoła znajduje się brama - dzwonnica z 1842 r., 2 dzwony wykonane w firmie Felczyńskiego po II wojnie światowej (w r. 1953 konsekrował je bp Tomasz Wilczyński).