Parafia Rzymskokatolicka Świętego Michała Archanioła

Powstanie parafii w Płazowie łączy się ściśle z założeniem miasta na mocy przywileju króla Zygmunta III Wazy w 1614 r. Założyciel miasta Jan Płaza z Mstyczowa, wielkorządca zamku krakowskiego oraz starosta lubaczowski i niepołomicki, wystawił tu kaplicę przy której osadził Dominikanów. Z braku odpowiedniego uposażenia zakonnicy opuścili Płazów. Od 1615 r. na prośbę miejscowej ludności, bp chełmski zlecił opiekę duszpasterską nad tym terenem ks. Sebastianowi Kozubskiemu, proboszczowi z Narola. Po jego śmierci proboszczem został ks. Błażej Zieliński dotychczasowy proboszcz w Lipsku k. Narola. Instalacji kanonicznej dokonał, 12 VI 1630 r. , ks. Jan Sasin wikariusz generalny biskupa chełmskiego. Datę tę przyjmuje się jako erygowanie nowej parafii. Około r. 1639 starosta lubaczowski Jerzy Ossoliński ufundował pierwszy kościół w nowopowstałym mieście, pw. Świętej Trójcy i Św. Michała Archanioła. W tymże 1639 r. formalnego uposażenia parafii płazowskiej dokonał kolator i patron kościoła w Płazowie, król Władysław IV Waza. Królewski akt fundacyjny umożliwił funkcjonowanie parafii, do której oprócz Płazowa należały jeszcze wsie: Krupiec, Brusno, Gorajec i Żuków. Za patrona parafii przyjęto św. Michała Archanioła. W 1717 r. spłonął drewniany kościół. W tym samym roku z fundacji starosty lubaczowskiego Adama Mikołaja Sieniawskiego wybudowano w Płazowie drugą drewnianą świątynię. Mimo upadku miasta, w II poł. XVII w. i w pierwszej poł. XVIII wieku, parafia rzymskokatolicka w Płazowie powiększyła swe terytorium o Hutę Bruśnieńską, Lubliniec, Rudę Różaniecką, Rudkę Bruśnieńską i Hutę Borową (późniejszą Hutę Różaniecką) i Kosobudy. Około poł. XVIII w. liczyła ona szacunkowo 700 wiernych (osób dorosłych). W 1849 r. z parafii Cieszanów wyłączono Łówczę i przekazano do parafii w Płazowie. W 1880 r. parafia płazowska liczyła 2789 wiernych. W 1818 r. wierni płazowscy, przy wydatnej pomocy właściciela majątku w Płazowie, barona Hermana Brunickiego i Zarządu Dóbr Kameralnych w Lubaczowie, przystąpili do budowy nowego murowanego kościoła. Powstała jednonawowa świątynia z prostokątnym prezbiterium od wschodu i czworoboczną wieżą od zachodu, wzniesiona z kamienia i cegły. Budowa obecnego kościoła trwała trzy lata. Kościół został poświęcony 6 I 1822 r. w uroczystość Trzech Króli i konsekrowany w 1843 r. pw. św. Michała Archanioła. W 1874 r. w kościele zamontowano neobarokowy główny ołtarz, a w 1901 r. sprawdzono z Monachium do tego ołtarza statuę Serca Pana Jezusa. W okresie sprawowania urzędu proboszcza przez Ks. Jana Stojaka (1900 -1927) kościół płazowski został wyposażony w obrazy: św. Michała i Trójcy Świętej, św. Józefa, Ecce Homo, św. Antoniego oraz figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem. W kościele zamontowano 12-głosowe organy wykonane w fabryce Mieczysława Janiszewskiego we Lwowie, a sam kościół został odrestaurowany, zaankrowany. Kościół został pomalowany wewnątrz, na sklepieniu umieszczono polichromie. W 1904 r. poświęcono nowy cmentarz wspólny dla obrządku rzymskokatolickiego i greckokatolickiego. Z terenu parafii płazowskiej w r. 1912 powstała nowa placówka w Nowym Bruśnie, w 1945 w Hucie Różanieckiej, w 1966 w Rudzie Różanieckiej. W okresie powojennym (lata 1950-2002) parafianom z Łówczy jako kaplica służyła dawna cerkiew grekokatolika pw. św. Paraskewy. W latach 1998-2002 został w Łówczy wybudowany nowy kościół filialny, którego patronką jest MB Bolesna. Kościół powstał przy dużym zaangażowaniu miejscowych parafian. Poświęcony przez bpa Jana Śrutwę 20 V 2002 r. W latach 1950-1997 proboszczem parafii był ks. Kazimierz Orzechowski. W okresie sprawowania urzędu przez tego zasłużonego dla parafii proboszcza m.in. zelektryfikowano kościół (1958), wykonano posadzkę z płytek lastrykowych (1960), zainstalowano dzwony (1974), przeprowadzono renowację wnętrza kościoła (1982 -1983). Gruntowny remont kościoła parafialnego został przeprowadzony w latach 2009-2014. W 2009 r. rozpoczął się remont dachu kościoła parafialnego polegający na remoncie więźby dachowej, przebudowie części dachu i wymianie pokrycia z eternitu na blachę miedzianą oraz wykonaniu rynien z blachy miedzianej. Dach kościoła w Płazowie przez ostatnie sto lat był pokryty eternitem. Remont dachu nawy głównej, dachu kruchty i zakrystii oraz wieży kościoła zakończył się jesienią 2011 r. W roku 2011 przeprowadzono całościową renowację elewacji kościoła. Wykonano izolację i wzmocnienie fundamentów kościoła. Wzmocniono konstrukcję ścian kościoła przez wykonanie wieńca żelbetonowego, zszycie wielu pęknięć i uzupełnienie ubytków przez iniekcje wzmacniające. Cała elewacja kościoła otrzymała nowe tynki i została pomalowana. W roku 2014 zostały wymienione wszystkie okna w kościele.