Parafia Rzymskokatolicka Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy

W r. 1980, po odzyskaniu dawnego kościoła garnizonowego, zaczęto tworzyć tu ośrodek duszpasterski. Parafia została erygowana, 15 czerwca 1982 r., przez bpa lubelskiego Bolesława Pylaka. Powstała z podziału parafii św. Mikołaja w Hrubieszowie i została włączona do dekanatu hrubieszowskiego (obecnie jest siedzibą dekanatu hrubieszowskiego północnego). W latach 1985 - 89 budowa Domu Parafialnego. Kościół parafialny, pw. NMP Nieustającej Pomocy, wybudowany przez władze carskie razem z koszarami w latach: 1902 - 1905. Do I wojny światowej pełnił on rolę cerkwi garnizonowej. W okresie międzywojennym był tu rzymskokatolicki kościół garnizonowy pułku strzelców konnych, przebudowany w latach: 1933 - 34, w czasie okupacji magazyn wojsk niemieckich. W latach 1944 -1953 służył celom religijnym zarówno dla wojska, jak i dla ludności cywilnej, później zamknięty, zniszczony. W r. 1969 wikariusz parafii hrubieszowskiej, ks. Stanisław Chomicz, rozpoczął starania o odzyskanie świątyni. W sierpniu 1980 r. została ona oddana władzom diecezjalnym. Budynek murowany, eklektyczny, remontowany, rekoncyliowany, 27 czerwca 1982 r., przez bpa Piotra Hemperka, remontowany w r. 1983, wyposażony w marmurowy ołtarz główny, w oknach 12 witraży przedstawiających postacie Apostołów, w nawie nowe ławki, wokół kościoła ogrodzenie wg projektu prof. Wiktora Zina. W czerwcu 2000 r. bp zamojsko-lubaczowski Jan Śrutwa konsekrował dzwon.