Parafia Rzymskokatolicka Świętego Michała Archanioła

Do II poł. w. XIX istniała w Świdnikach parafia unicka, która wchodziła w skład unickiego dekanatu grabowieckiego. W XIX w. przy kościele istniał przytułek dla starców. Około r. 1875 została ona zniesiona, a kościół zamieniono na prawosławną cerkiew par. Ludność wyznania greckokatolickiego zmuszano do porzucenia Kościoła. Katolicy obrządku łacińskiego przez cały ten okres, aż do czasów po II wojnie światowej, należeli do par. Grabowiec. Od r. 1919 w odzyskanym kościele pounickim odprawiano nabożeństwa. Po ostatniej wojnie zaczęto tutaj tworzyć samodzielny ośrodek duszpasterski (ks. Jan Bednara). Erekcja parafii, pw. MB Królowej Polski, przy kościele św. Mikołaja została dokonana, 24. 01. 1978 r., na mocy dekretu bp. lubelskiego Bolesława Pylaka. Powstała ona z podziału parafii grabowieckiej i została włączona do dekanatu uchańskiego (obecnie dekanat Grabowiec). Plebania z r. 1972. Przy kościele jest 8,59 ha ziemi. Dawna cerkiew parafii greckokatolickiej, pw. św. Mikołaja, obecnie kościół parafii rzymskokatolickiej pw. MB Królowej Polski. Wzniesiony w r. 1850, zamieniony ok. r. 1875 na cerkiew prawosławną; restaurowana w r. 1900, wówczas zapewne dobudowana część frontowa z wieżą, oddany katolikom w r. 1919 i w tym samym roku poświęcony przez ks. Juliana Kilińskiego, odnowiony po r. 1945, kolejne remonty w r. 2000 m.in.: elewacji zewnętrznej, dachu, wieży kościelnej, dzwonnicy. Świątynia klasycystyczna. Orientowana. Murowana z cegły, otynkowana. Dwudzielna. Nawa prostokątna, dwuprzęsłowa z węższym, jednoprzęsłowym prezbiterium, zamkniętym ścianą prostą. Przy prezbiterium od strony północnej czworoboczna zakrystia, być może późniejsza. Przy nawie od zachodu wieża z dwiema lokalnościami po bokach, kryjąca pierwotną fasadę. Wnętrze nawy rozczłonkowane pilastrami pomiędzy którymi płytkie arkadowe wnęki zamknięte łukiem spłaszczonym, na zewnątrz analogiczne podziały. Sklepienia kolebkowo-krzyżowe, w nawie na podwójnych gurtach. W nawie dwa fragmenty polichromii ze scenami: Widzenia św. Teresy i Wskrzeszenia Piotrowina, zapewne z okresu budowy świątyni. Fasada o narożach boniowanych, pierwotnie rozczłonkowana pilastrami (częściowo widocznymi) i zakończona zapewne trójkątnym szczytem. Otwory okienne zamknięte łukiem odcinkowym, w opaskach. Dachy dwuspadowe, niższy nad prezbiterium, z wieżyczką na sygnaturkę o cebulastej kopułce nad nawą, nad zakrystią pulpitowy, kryte blachą. Ołtarz główny o cechach klasycystycznych, zapewne z okresu budowy, z rzeźbami dwóch aniołów, rokokowymi z 2. poł. w. XVIII w zwieńczeniu oraz obraz MB Królowej Polski na tle Częstochowy. Po prawej stronie kościoła ołtarz boczny z obrazem św. Teresy. Krzyż ołtarzowy z 1. poł. w. XIX. Kielich gładki z 1. poł. w. XIX. Ornat z tkaniny 1. poł. w. XIX. Na cmentarzu kościelnym pomnik nagrobny Stanisława Batowskiego (zm. w r. 1823) i Katarzyny z Jankowskich Batowskiej (zm. w r. 1825), z herbami Jastrzębiec i niezidentyfikowanym, wykonany przez J. Sastowskiego w Warszawie.