Parafia Rzymskokatolicka Świętego Michała Archanioła

Parafia została erygowana 1 III 1919 r., przez bpa lubelskiego Mariana Fulmana. Od I poł. w. XVII istniała w Soli parafia greckokatolicka. Dopiero w w. XIX, w czasie kasaty unii, powstała tu parafia prawosławna istniejąca do r. 1915. Nową parafię rzymskokatolicką uposażono 26 morgami ziemi i równocześnie założono cmentarz grzebalny. Po II wojnie światowej wybudowano nowy dom parafialny (budowę rozpoczęto w r. 1972) i budynki gospodarcze. Archiwum parafialne przechowuje m.in. akta metrykalne od r. 1919, księgę wizytacji od r. 1925, kronikę od r. 1947. Pierwotna świątynia unicka drewniana. Obecny kościół parafialny, pw. św. Michała Archanioła, wybudowany, w r. 1872, jako cerkiew prawosławna (od r. 1919 rzymskokatolicki). 1 III 1919 poświęcony przez dziekana biłgorajskiego, ks. Czesława Koziołkiewicza. W okresie międzywojennym dobudowano zakrystię, a wystrój wewnętrzny przystosowano do kultu katolickiego. W r. 1979 górną część wieży drewnianej zastąpiono murowaną, w r. 1998 pomalowano wnętrze kościoła i odnowiono trzy ołtarze. W r. 2001 poświęcono obraz bł. ks. Zygmunta Pisarskiego, byłego wikariusza parafii Sól. Budynek murowany z cegły, w stylu cerkiewnym (budowany na planie krzyża greckiego), jednonawowy, rozbudowany w l. 2005-2014 na trzynawowy. Na frontonie wieża z r. 1979, ołtarz główny drewniany, przerobiony z carskich wrót w r. 1919. W ołtarzu mieści się obraz Serca Pana Jezusa (1920), na zasuwie 2 obrazy do zmiany: św. Michał Archanioł (1953) i Pana Jezusa Cierpiącego (1952). Ołtarze boczne: prawy z obrazami: św. Franciszka Serafickiego i Przemienienia Pańskiego (1920), lewy z obrazami: MB Różańcowej (1921) i MB Częstochowskiej. Krucyfiks barokowy z w. XVIII. Monstrancja ok. r. 1740 w Muzeum Diecezjalnym w Zamościu. Na dzwonnicy umieszczono dzwon kupiony w r. 1947 i sygnaturkę.