Parafia Rzymskokatolicka Świętego Maksymiliana Marii Kolbego

Dokonujący się w latach siedemdziesiątych szybki rozwój Włocławka powodował powstawanie nowych dzielnic mieszkaniowych. Po osiedlach Zazamcze i Wschód zaczęto budować osiedle Południe, zaplanowane na około 40 tys. mieszkańców. W planie zagospodarowania tego ostatniego nie przewidziano miejsca pod budowę kościoła. Po wielu latach starań wiernych, przede wszystkim bp. Jana Zaręby, ówczesne władze 2 VII 1982 r. wydały zezwolenie na budowę kościoła parafialnego. 11 VI 1983 r. bp Jan Zaręba erygował parafię św. Maksymiliana, wydzielając jej terytorium z parafii św. Stanisława. 2 X 1983 r. został pobłogosławiony plac pod przyszły kościół, krzyż oraz tymczasowa kaplica. Nastąpił trudny okres pertraktacji i starań najpierw o prawo do własności terenu, a następnie o pozwolenie na budowę kościoła. 11 lipca 1984 r. parafia stała się właścicielem terenu między ulicami Fredry, Kruczkowskiego (dziś: Zbiegniewskiej) i Kruszyńską. Projekt kościoła opracował Jerzy Kociołowicz, a konstrukcyjny – Józef Strzelecki. W dwa miesiące po uzyskaniu prawa własności, 28 IX 1984 r. zostały wykonane pierwsze ławy fundamentowe pod nowy kościół. Do końca 1984 r. wykonano ławy oraz część murów fundamentowych i piwnicznych. W niedzielę 15 IX 1985 r. bp Jan Zaręba wmurował kamień węgielny. Wznoszenie murów zostało zwieńczone położeniem dachu w roku 1992. W grudniu tegoż roku bp Bronisław Dembowski odprawił w nowym kościele pierwszą Pasterkę. 22 IV 1997 r. bp Roman Andrzejewski poświęcił kaplicę Matki Bożej. W 1996 r. założono nadmuchowe ogrzewanie kościoła. Kilka lat trwało wykonywanie witraży autorstwa Marka Poczwardowskiego, z których ostatni zamontowano w maju 1999 r. W 1997 r. rozpoczęto budowę wieży kościoła, którą ukończono w listopadzie 1998 r. W 1999 r. wykonano z blachy miedzianej obróbki murów, tynki na zewnętrznej i wewnętrznej stronie wieży; wewnętrzną stronę pomalowano farbą akrylową, a zewnętrzną pokryto zaprawą akrylową. Jesienią 1999 r. został położony tynk pokryty zaprawą akrylową na ścianach frontonu kościoła oraz wykonane zostało półkoliste zadaszenie nad wejściem do kościoła. 21 IX 1999 r. zamontowano na wieży krzyż i umieszczono na niej trzy dzwony („Maksymilian” – 487 kg; „Michał Kozal” – 270 kg; „Stanisław Kostka” – 148 kg). W drugiej połowie 1998 i w 1999 r. położono gresy w amfiteatrach. W latach 1998–2001 wykonano ławki w kościele i w kaplicy. W latach 1999–2000 dach kościoła pokryto papą termozgrzewalną. W roku 2000 założono instalację elektryczną, wykonano nową kotłownię oraz ogrzewanie podłogowe. W latach 2000–2001 wytynkowano wnętrze kościoła i założono posadzkę marmurową. W roku 2001 wykonano ołtarz stały i ambonę, założono nowe nagłośnienie kościoła wraz z nową instalacją, wykonano nową rozdzielnię elektryczną w kościele, zamurowano okna w prezbiterium i przeniesiono witraże św. Maksymiliana i bł. Michała Kozala z tychże okien na ściany boczne kościoła. W latach 2001–2002 wykonano i zamontowano sześć żyrandoli oraz wykonano nową instalację elektryczną. W latach 2001–2002 wykonano posadzkę przed wejściem do kościoła i położono płyty gresowe, wykonano kolisty element jako miejsce do tabernakulum i ułożono w nim mozaikę, wykonano mozaikę w pasie centralnym prezbiterium oraz postacie świętych w prezbiterium w mozaice. Całość mozaiki w kościele powstała w latach 2001–2011. W latach 2001–2003 zakupiono i zamontowano 14 nowych reflektorów oświetlających prezbiterium. W latach 2002–2003 wykonano nisze oraz figury św. Piotra i św. Pawła. W roku 2003 położono posadzkę marmurową w kaplicy. W roku 2004 wykonano dwa elementy łukowe w kościele wraz z umieszczeniem w nich obrazów: „Jezu ufam Tobie” i Matki Boskiej Częstochowskiej. W latach 2004–2010 wykonano ogrodzenie terenu parafialnego. W latach 2004 i 2005 wykonano odpowiednio nową figurę św. Franciszka z Asyżu oraz nową figurę św. Antoniego i umieszczono je we wnękach pod chórem. W roku 2007 utwardzano teren, położono kostkę oraz wykonano chodniki i miejsca parkingowe na placu przykościelnym i przy domu parafialnym łącznie na powierzchni około 3700 m2. W roku 2009 wykonano malowanie wnętrza kościoła. W roku 2010 wykonano prospekt organowy na chórze oraz zakupiono nowe organy elektryczne. W roku 2011 wykonano drewnianą boazerię w kościele, restaurowano wszystkie frontowe drzwi do kościoła z obramowaniami. W roku 2012 odnowiono malaturę elewacji zewnętrznej kościoła. W 2013 r. zostały umieszczone w kościele nad dwoma bocznymi konfesjonałami pod chórem nowe obrazy: św. Jana Vianneya oraz św. o. Pio. W 2014 r. wykonano i umieszczono w prezbiterium kościoła chrzcielnicę oraz wykonano nowe oświetlenie krzyża na wieży kościoła W roku 2015 zamontowano nad dwoma tylnymi konfesjonałami pod chórem płaskorzeźby polichromowane z drewna lipowego przedstawiające ewangeliczne sceny powrotu syna marnotrawnego oraz Dobrego Pasterza odnajdującego zagubioną owcę oraz zbudowano dodatkowych dziewięć miejsc parkingowych przy chodniku z prawej strony kościoła. W roku 2015 i 2016 dokonano konserwacji oraz okryto polichromią płaskorzeźby w stacjach drogi krzyżowej. W roku 2016 i 2017 dokonano remontu generalnego kaplicy Matki Bożej na Tronie Świata. W roku 2017 wykonano i zamontowano na balustradzie chóru 14 polichromowanych płaskorzeźb w drewnie, wymieniono reflektory oświetlające prezbiterium, wymieniono sprzęt wyświetlający teksty oraz zamontowano na filarach kościoła dwie nowe tablice-ekrany, wykonano termomodernizację budynku parafialnego (plebanii). W roku 2018 zamontowano tablicę z brązu upamiętniającą poświęcenie kościoła, restaurowano odcinek murów zewnętrznych kościoła przy zakrystii od strony południowo-wschodniej. W roku 2019 zakupiono i umieszczono w kościele figurę św. Michała Archanioła, odnowiono malaturę zewnętrznej ściany kościoła od strony południowo-zachodniej (czyli od strony prezbiterium), dokonano renowacji ogrodzenia działki parafialnej. Powierzchnia całkowita kościoła wynosi 2300 m2, kubatura – 20 500 m3. Powierzchnia nawy kościoła wynosi 950 m2, prezbiterium – 140 m2, natomiast pomieszczeń pomocniczych – 370 m2. Całkowita powierzchnia płaszczyzny dachowej wynosi 1650 m2. Zasadniczy trzon obiektu stanowi konstrukcja o kształcie równoległoboku, którego dłuższa oś pokrywa się z główną osią kościoła. Tak skonstruowana nawa główna obudowana jest po bokach amfiteatrami, z przodu częścią wieżową z dzwonnicą, a z tyłu pomieszczeniami pomocniczymi (zakrystia i pomieszczenia gospodarcze). Główne wymiary kościoła wynoszą: długość 56 m, największa szerokość 42 m, wysokość nawy 14 m, wysokość wieży 35 m. Główną konstrukcję nośną przekrycia stanowi zespół ram żelbetowych, które wraz z belką kalenicową dzielą konstrukcję dachową na szereg pól o różnej konstrukcji i nachyleniu płaszczyzny. Wszystkie konstrukcje żelbetowe zostały wykonane z betonu wylewanego w deskowaniach. Rozpiętości poszczególnych ram wynoszą 18,5 do 19,5 m. Na przeważającej części przekrycia wykonano płyty żelbetowe płaskie i żebrowane z żebrami górą. Środkowa część nawy przekryta jest konstrukcją drewnianą. Na terenie parafii przy ulicy Kaliskiej znajduje się jedna kapliczka przydrożna z figurą Matki Bożej oraz jeden krzyż przydrożny. Kancelaria parafialna: poniedziałek–piątek: 8.00–9.00; 16.00–17.30