Parafia Rzymskokatolicka Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika

Brodnia to wieś królewska, powstała zapewne przed XIV w. Parafia założona w XIV w. Na początku XVI stulecia afiliowana do parafii Glinno, którą łącznie z nią wcielono w 1644 r. (za zezwoleniem królewskim z 1641 r.) do prepozytury parafii w Zadzimiu. Od 1866 r. jest ponownie samodzielną parafią, z tym że parafię Glinno (miejsce akcji powieści L. Kruczkowskiego Kordian i cham – opis odpustu) afiliowano tym razem do Brodni. Do 1818 r. w archidiecezji gnieźnieńskiej. Kościół parafialny pw. św. Stanisława, drugi wzmiankowany, został zbudowany ok. 1556 r. W 1886 r. został przebudowany i rozbudowany. Orientowany, drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany. Trzynawowy z transeptem. Prezbiterium zamknięte wielobocznie z zakrystią od północy. Nawa główna wyższa, oddzielona od bocznych słupami. Od południa kruchta. Belkowane stropy, słupy z zastrzałami dzielące nawy oraz chór muzyczny z 1886 r. w tzw. stylu zakopiańskim. Polichromia Ludwika Zdziarskiego z początku w. XX. Dachy: nad prezbiterium i nawami wspólny dwuspadowy, na transepcie i zakrystii trójspadowe, kryte blachą. Ołtarze z w. XVIII; w głównym barokowe obrazy Matki Boskiej z Dzieciątkiem, na desce, w sukience metalowej i św. Stanisława oraz rzeźby św. Jozefa, św. Brygidy, św. Andrzeja, św. Zofii i św. Michała; w bocznym barokowe obrazy św. Rocha i św. Rozalii oraz rzeźby św. Pawła i św. Barbary; drugi ołtarz boczny rokokowy z rzeźbami św. Jana Nepomucena, kapłana męczennika i Aniołów, oraz barokowym obrazem św. Mikołaja. Na zaplecku ambony barokowy obraz św. Jana Nepomucena, na daszku rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego, ludowa. Obrazek św. Anny Samotrzeć w srebrnej trybowanej ramie, z końca w. XVII. Krucyfiks gotycki z pocz. w. XVI. W latach 2003–2009 wyremontowano szczyt kościoła, zakrystię, zakonserwowano zewnętrzną elewację kościoła i blachę na dachu, zamontowano nowe żyrandole, założono nową miedzianą instalację elektryczną i nowe okna oraz wykonano nowy parkan wokół kościoła, w 2018 r. naprawiono fundament kościoła. Kaplice filialne w miejscowościach Glinno i Brzeg. Glinno – wieś królewska. Parafia założona w XIV w. W 1644 r. została wcielona do prepozytury par. Zadzim. Do 1818 r. w archidiecezji gnieźnieńskiej. Kościół parafialny pw. św. Wita, Modesta i Krescencji. Ostatnia wymieniona tylko raz. Także raz, zapewne pomyłkowo, akta wymieniają po dwóch pierwszych wezwaniach św. Walentego. Pierwotny kościół, zapewne fundacji królewskiej, został spalony. W 1784 r. zbudowano nowy drewniany, restaurowany w 1860 r. staraniem wikariusza ks. Romana Kalinowskiego. Został on rozebrany w czasie ostatniej wojny. Na jego miejscu w latach 1986–1987 została postawiona kaplica filialna pw. św. Wita i św. Walentego – bezstylowa. W latach 2003–2009 przeprowadzono konserwację dachu (blachy), pomalowano ściany, podłogę, założono żyrandole i wykonano nowe drzwi główne i boczne. Brzeg – w 1990 r. rozpoczęto budowę kaplicy pw. św. Jana Chrzciciela we wsi Brzeg. W latach 2003–2009 przeprowadzono konserwację dachu i pomalowano kaplicę oraz wykonano nowe drzwi główne. W 2010 r. uszczelniono i pomalowano dach. Kapliczka z figurą św. Stanisława BM obok kościoła parafialnego z 2010 r. W latach 2011–2012 wybudowano kaplicę przedpogrzebową. W 2018 r. rozpoczęto budowę nowej plebanii, dziś zadaszona. Kancelaria parafialna: godzina przed Mszą św. i po Mszy św.