Parafia Rzymskokatolicka Wszystkich Świętych

Parafia erygowana w pierwszej poł. XIV w. Kościół parafialny pod wezwaniem Wszystkich Świętych, wspominany w XV w. jako dawno istniejący. W XVI w. wybudowano nowy, konsekrowany w 1602 r., który uległ spaleniu w 1849 r., z wyjątkiem prezbiterium. W 1863 r. dobudowano nawę, w latach 1865–1868 powiększono o jedno przęsło. Wieża z lat 1867–1917, od płn. kaplica Matki Bożej z r. 1873. Kościół murowany, orientowany. Nawa z wydłużonym prezbiterium, wykończonym półkoliście absydą o grubych murach. Od zachodu czworoboczna wieża z kruchtą w przyziemiu. W głównym ołtarzu Pasja z ok. 1700 r. Obraz św. Barbary z 1864 r. Chrystus z krucyfiksu z ok. 1750 r., trzy epitafia z pocz. XIX w., monstrancja z XIX w. Dziesięć blach wotywnych z XVIII/XIX w., jedna z rytowaną sceną Ukrzyżowania i fundatorem z 1773 r. Kościół kryty dachówką, posadzka z terakoty, nowe umeblowanie i ławki, dwa dzwony. W r. 1980 ks. Stanisław Kwieciński ufundował malowanie i złocenie ołtarzy, ambony i drogi krzyżowej, prace wykonał Leon Zacharski z Bydgoszczy. W latach 1991–1993 ks. Wiktor Hołtyn położył nową polichromię wnętrza kościoła, prace wykonała firma Dobosiewiczów z Gniezna i artysta malarz Henryk Kot z Poznania. W 2002 r. położono nowy dach i tynki w kościele. W 2008 r. nowe nagłośnienie w kościele. W 2016 r. poświęcono nowy ołtarz i prezbiterium. W 1988 r. ks. Kazimierz Kmieć wybudował (jako punkt katechetyczny) kaplicę pw. Miłosierdzia Bożego w Piotrkowicach. Murowana z czerwonej cegły, kryta blachą w 1988 r. W 1993 r. malowana wewnątrz. Na ścianie ołtarzowej „Ostatnia Wieczerza” autorstwa Henryka Kota. Kaplica na cmentarzu z 1917 r., zbudowana na grobowcu rodziny Mierzyńskich. Krzyże w każdej wiosce. Kancelaria parafialna: poniedziałek–sobota: 16.00–17.00