Parafia Rzymskokatolicka Świętej Anny

Wieś, dawniej miasto, wzmiankowane w drugiej połowie XIII w. Usytuowana przy dawnym trakcie wiodącym z Torunia na Ruś. W połowie XIV w. była czynna komora celna. Wieś nadana w 1377 r. księciu opolskiemu Władysławowi Opolczykowi przez Ludwika Węgierskiego. Sprzedana w 1392 r. wraz z Ziemią Dobrzyńską Krzyżakom, którzy wznieśli lub rozbudowali zamek oraz nadali w 1403 r. przywilej miejski na prawie chełmińskim. W 1404 r. Bobrowniki zostały wykupione od Krzyżaków i przyłączone do Polski, ale w roku 1409 r. zostały przez Krzyżaków zdobyte i okupowane do 1410 r. Po Pokoju Toruńskim w 1466 r. zamek stał się siedzibą starostów grodowych. Powolny upadek miasta nastąpił po zniszczeniach szwedzkich od połowy XVII w., ponadto było ono wielokrotnie niszczone pożarami. Utrata praw miejskich nastąpiła w drugiej połowie XIX w. W roku 1818, w następstwie zmian podziałów kościelnych na ziemiach polskich, Bobrowniki i cały dawny dekanat bobrownicki diecezji kujawsko-pomorskiej został włączony do diecezji płockiej. Do diecezji włocławskiej powrócił w 1925 r. Kościół pw. św. Anny jest usytuowany w płn.-zach. części wsi. Poprzednio na tym miejscu istniał murowany kościół pw. Wszystkich Świętych, spalony w 1584 r. Nowy, drewniany pw. św. Marcina służył wiernym do roku 1788. Obecny kościół został zbudowany w 1787 r. z fundacji Kajetana Sierakowskiego, kasztelana słońskiego i jego żony Anny Teodory. Konsekrowany w 1788 r. Bez wyraźnych cech stylowych. W latach 1994–1997, pod nadzorem inż. arch. Stanisława Dejrynga, przeprowadzono kapitalny remont kościoła i dokonano jego rozbudowy. Dobudowano prezbiterium, dwie boczne kaplice i dwie zakrystie. Kościół jest otoczony murem kamiennym. Stara część kościoła jest murowana z cegły i kamienia pochodzących z rozbiórki zamku. Jest otynkowany. Wnętrze kościoła: ołtarz główny – XIX wieczny, neogotyk i dwa boczne ołtarze późno-barokowe z końca XVIII w. Chrzcielnica barokowa z XVIII w. z czaszą z czarnego marmuru i drewnianą pokrywą. Kropielnica barokowa kamienna także z w. XVIII. Dwie tablice inskrypcyjne, drewniane, odnoszące się do fundacji kościoła, fundatora oraz budowniczego Jana Kalinowskiego († 1787). Monstrancja gotycko-renesansowa z pocz. XVII w., kielichy z w. XVIII. Dwa obrazy fundatorów kościoła z XVIII w. Jeden dzwon i sygnaturka pochodzą z 1787 r. Organy 9-głosowe o trakturze mechaniczno-stożkowej, zdemontowane i przeznaczone do konserwacji. W czasie II wojny światowej okupant niemiecki rozebrał parkan z kamienia na cmentarzu i przeznaczył na budowę drogi. Kościół nie uległ zniszczeniu. Kaplica w Gnojnie pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, murowana z 1996 r. Krzyże przydrożne: Bobrowniki – 4, Białe Błota – 5, Bobrownickie Pole – 3, Bógpomóż Nowy, Bógpomóż Stary, Celiny – 3, Dębówiec – 2, Gnojno – 2, Miszek – 2, Mościska, Piaski, Polichnowo, Rybitwy. Kapliczki maryjne: Bobrowniki, Bobrownickie Pole – 2. Kancelaria parafialna: wtorek, czwartek: 16.00–17.30; piątek: 9.00–11.00