Parafia Rzymskokatolicka Świętego Walentego

Wieś Kłocko wymieniana była już w bulli papieża Innocentego II z 1136 r. Była wsią królewską. Wchodziła w skład miejscowości, które tworzyły parafię sieradzką. Pierwsza kaplica powstała w roku 1709 lub 1711. Poświęcona została ku czci św. Rocha. Było to wotum wdzięczności za ocalenie od zarazy panującej na pocz. XVIII w. w Sieradzu i okolicach. Kapliczka ta została jednak zniszczona; ponownie odbudowana w 1756 r. staraniem włościan kłockich. Nadano jej tym razem wezwanie św. Walentego. W 1810 r. nazwano ją kaplicą prywatną i msza św. odbywała się jedynie raz w roku w uroczystość patrona św. Walentego, tj. 14 lutego. W latach trzydziestych XIX w. kaplica ta uległa spaleniu, ale staraniem mieszkańców Kłocka odbudowano ją ponownie w 1838 r. Była to już drewniana świątynia z ołtarzem patrona i amboną. Poświęcenia dokonał ks. Józef Mazurowski w 1840 r. Dosyć bogate było jej wyposażenie w ozdoby, sprzęty kościelne i meble. 24 IV 1977 r. erygowano parafię Kłocko, w miejsce istniejącego od 19 VIII 1972 r. samodzielnego ośrodka duszpasterskiego. Kościół położony jest w zachodniej części wsi, u zbiegu lokalnych dróg. Usytuowany na płaskim terenie, zwrócony prezbiterium w kierunku zachodnim. Zbudowany jest na fundamencie z cegły ceramicznej i kamienia tworzącego dość wysoką podmurówkę. Ściany kościoła są drewniane z zewnątrz, a wewnątrz obite klepkami o układzie poziomym, pionowym, w jodełkę i ukośnym. Strop wykonany jest z drewna, obity również klepkami, stromy, dwuspadowy, pokryty gontem. Całość kościoła posiada obce miejscowemu budownictwu drewnianemu elementy dekoracyjne Podhala. Nad nawą znajduje się sygnaturka z czworoboczną latarnią nakrytą daszkiem stożkowym zwieńczonym iglicą z kulą i krzyżem. Ściany nawy, prezbiterium i kruchty obiega na jednym poziomie wydatny profilowany gzyms przykryty okapem. Ołtarz główny wykonany jest w stylu barokowym, trójkondygnacyjny. Znajduje się tam obraz św. Walentego malowany na desce, z połowy XIX w., z podpisem malarza Piotra Bieszkowskiego. Ołtarz boczny wykonany z drewna, pochodzi z ok. 1700 r. W kościele są też rzeźby świętych Piotra i Pawła, barokowo-ludowe z XVIII w. oraz dwie rzeźby aniołów mieszczące się w ołtarzu głównym zXVIII w. W prezbiterium znajduje się rzeźba św. Barbary z XVIII w. Jest także rzeźba św. Jana oraz św. Wawrzyńca z początku XVI w. W 2015 r. przeprowadzono konserwację wnętrza i dachu kościoła. Kancelaria parafialna: poniedziałek–piątek:17:30-18:30