Społeczność i kultura / Miejsca kultu religijnego / Kościoły
Parafia Rzymskokatolicka Świętej Anny
O miejscu
Chojne – dawna wieś szlachecka. Pierwszym właścicielem był w 1433 r. rycerz Mszczuj z Barczewa, podkomorzy sieradzki. Otrzymał on Chojne, lokowane na prawie magdeburskim, od króla Władysława Jagiełły. Ostatnie badania oparte o sieradzkie księgi grodzkie i ziemskie mówią, iż pierwszym właścicielem był Jarosław z Zagórzyc i Strońska, który 5 IX 1412 r. zapisał swej żonie Łucji 150 grzywien na wsi Chojne. W 1422 r. właścicielem wsi był Klemens z Chojnego, w 1471 r. Jan Wężyk, pisarz sieradzki, a w XVI w. Jan Łaszewski (Jan Liciński albo Lyczewski) h. Dryja, wojski sieradzki. Pod koniec XVI w. dobra te przeszły do rodu Zapolskich. Kolejnymi właścicielami byli: Mączyńscy, Walewscy, Pągowscy. Na pocz. XIX w. Izabella Babska wnosi je w wianie Stanisławowi Kaczkowskiemu, znanemu historykowi i posłowi sieradzkiemu. Następnymi właścicielami Chojnego byli Byszewscy, od których dobra te przeszły w ręce barona Dangla. Ostatnim właścicielem był (od 1932 r.) Stanisław Neugebuaer. Parafia erygowana 13 XII 1527 r. przez abp. Jana Łaskiego. Do 1818 r. w archidiec. gnieźnieńskiej. Na przeł. XVIII i XIX w. przyłączono do parafii Chojne parafię Dąbrowa Wielka. Pierwszym kościołem była kaplica drewniana, którą podniesiono do godności kościoła parafialnego z chwilą erygowania parafii. W 1540 r. miejscowy dziedzic Jan Łyczewski wybudował nowy kościół drewniany. Obecny, fundacji Stanisława Zapolskiego, podsędka sieradzkiego został wybudowany w latach 1599–1613, konsekrowany w 1648 r. przez bp. chełmińskiego Macieja Łubieńskiego, pw. św. Anny. Późnorenesansowy, orientowany, murowany. Złożony z prostokątnej nawy oraz węższego prezbiterium, zamkniętego wielobocznie. Przy prezbiterium od płn. przybudówka z 1621 r., mieszcząca zakrystię w przyziemiu i na piętrze kaplicę Matki Bożej. Przy nawie od płd. kruchta, od zach. czworoboczna, pięciokondygnacyjna wieża. Przy styku płn. ściany wieży z nawą cylindryczna wieżyczka z klatką schodową na chór muzyczny. Sklepienie w prezbiterium kolebkowo-krzyżowe, w nawie kolebkowe z lunetami z dekoracją stiukową typu kalisko-lubelskiego, w zakrystii krzyżowe. Kaplica Matki Boskiej na planie kwadratu, nakryta eliptyczną kopułą na bębnie, z latarnią. Na podniebieniu kopuły dekoracja stiukowa podzielona horyzontalnie i promieniście. Wnętrze otwarte arkadą na prezbiterium, wejście przez jednobiegową klatkę schodową z nawy. Zbudowana w 1621 r. Wystrój wnętrza późnorenesansowy i barokowy z elementami późnego gotyku. Ołtarz główny z pierwszej połowy XVII w. z obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, słynącym łaskami. W 1967 r. obraz poddany był zabiegom konserwatorskim w Toruniu przez p. mgr. Flika. Obraz od początku umieszczony był we wspomnianej kaplicy – mauzoleum. Koronacji dokonał bp chełmiński Maciej Łubieński. Dokładna data koronacji nie jest znana, na pewno jednak w latach 1621–1627. Wkrótce obraz przeniesiono do ołtarza głównego. Obraz nakryty cenną srebrną sukienką szczęśliwie przetrwał w kościele przez okupację, zasłonięty obrazem św. Anny. W 1981 r. w ołtarzu głównym na odwrocie płycin odkryto dużej wartości obrazy gotyckie z II poł. XV w., pozostałość tryptyku, przedstawiające św. Annę Samotrzeć i św. Klarę, prawdopodobnie z warsztatu Mistrza z Gościszowic. W świątyni zachowały się dwa nagrobki: pierwszy – Stanisława Zapolskiego, fundatora świątyni, zmarłego w 1616 r., z leżącą płaskorzeźbą rycerza; drugi (z zatartym napisem) – Jana Łyczewskiego, właściciela wsi. Ponadto stalle z późnorenesansowymi malowidłami świętych oraz rzeźba św. Anny Samotrzeć z pocz. XVI w. W czasie II wojny światowej kościół zamieniony był na niemiecki magazyn sprzętu wojskowego i poligraficznego. Zniszczono wszystkie ławki, zrabowano dzwony. „Pamiątka” po Niemcach w kościele to dwie lufy armatnie, na których wspiera się chór; obok kościoła figura Chrystusa z odtrąconymi przez członków Hitlerjugend dłońmi. W 2003 r. dzwony otrzymały nowe zawieszenia i zamontowano elektromagnetyczny napęd dzwonów. W 2004 r. wykonano kapitalny remont organów. Pomalowano wnętrze kościoła. W 2005 r. przeprowadzono prace konserwatorskie i restauratorskie obrazu św. Anny w ołtarzu głównym i przy obrazach św. Anny Samotrzeć i św. Klary. Zamontowano zewnętrzne oświetlenie świątyni. W 2006 r. wymieniono całą stolarkę okienną w kościele, przeprowadzono renowację wszystkich ram okiennych stalowych i wymieniono oszklenia. W 2007 r. instalacja ogrzewania. W 2008 r. wymiana części konstrukcji drewnianej na wieży, wymiana blachy aluminiowej na miedzianą, odnowienie i zamocowanie żelaznego krzyża. W 2009 r. położono kostkę brukową na cmentarzu, wybudowano ołtarz na cmentarzu i postawiono nowy krzyż. W 2018 r. odrestaurowano parkan wokół kościoła. W 2020 r. wymieniono ławki w kościele. Na terenie parafii są dwie kapliczki murowane. Jedna w Borzewisku z obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Druga we wsi Stoczki, w lesie na terenie tzw. Mogiły. Pochowano tam pątników idących na Jasną Górę, których zamordowali Kozacy. Matka bp. Kraszewskiego, której rodzice osiedlili się pod koniec XIX w. w zakupionym niewielkim folwarku we wsi Stoczki przed dziesiątkami lat ufundowała tam wysoki krzyż. W tym miejscu bp Zbigniew Kraszewski postawił murowaną kapliczkę z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Została ona poświęcona 2 września 1996 r. przez biskupów Zbigniewa Kraszewskiego i Bronisława Dembowskiego. Krzyże przydrożne: Chojne – 5, Bobrowniki – 3, Borzewisko – 2, Dębina, Okopy, Okrąglica, Stoczki – 4. Figury – Chrystusa w Chojnem, zniszczona częściowo przez Niemców; Matki Bożej: Chojne, Borzewisko; św. Agaty: Chojne. Kapliczki – Serca Jezusowego: Borzewisko; Matki Bożej: Stoczki – 2.
Kancelaria parafialna: dni powszednie: 16.00–17.00 (zima), 17.00–18.00 (lato)
- Adres
- ul. Główna 4, 98-200 Chojne
- Lokalizacje
- Punkt referencyjny
- 51.538618, 18.8113678
- Mapa
- Otwórz w Google Maps