Parafia Rzymskokatolicka Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Ciechocinek swój rozwój zawdzięcza źródłom słonym, które w okolicy pobliskiego Słońska znane były od dawna. Wieś Ciechocinek znana jest od XV w. w parafii słońskiej. Stanowiła własność Niemojewskich, potem Zawadzkich, aby w 1923 r. przejść na własność rządu w związku z rozwojem tu warzelnictwa soli. Miastem stał się dopiero w 1916 r. W Słońsku był dawniej gród książęcy. Pomimo tego, że był usytuowany po lewej stronie Wisły, zaliczano go do Ziemi Dobrzyńskiej. W 1185 r. kasztelania słońska została nadana kapitule włocławskiej. Kościół w Słońsku, pw. św. Piotra i Pawła, fundowali panujący. Prawo patronatu przeszło następnie w ręce prywatne. Czy wspomniany w drugiej połowie XVI w. kościół słoński był tym pierwszym, powiedzieć trudno. Był niewielki, często pozbawiony własnego proboszcza i obsługiwali go mansjonarze ze Służewa, ale od XVII w. przeszedł pod zarząd proboszczów z Raciążka. Od początku XVII w. na terenie tej parafii zamieszkali osadnicy niemieccy, zwani Holendrami, innowiercy. Stąd wiernych katolików było niewielu, o obsadzeniu proboszcza nie myślano, a i proboszczowie z Raciążka niezbyt troszczyli się o starą świątynię w Słońsku. Na początku XVIII w. zastanawiano się, czy odbudować tę świątynię, czy też parafię całkowicie znieść. Jednakże sumptem biskupa włocławskiego, Antoniego Szembeka, w 1728 r. świątynia w Słońsku została odbudowana, a parafię wznowiono. Niestety, kościół ten stojący nad samą Wisłą został w 1788 r. całkowicie zniesiony przez niespodziewany wylew Wisły. Z ocalałego budulca wybudowano niebawem na innym miejscu prymitywną kaplicę, krytą słomą. Ta służyła do 1826 r., kiedy to w związku z rozbudową warzelni soli została rozebrana, a parafia została inkorporowana do parafii Raciążek. W Ciechocinku powstała najpierw, w 1851 r., drewniana kaplica filialna parafii Raciążek. Niebawem, bo w 1873 r., postanowiono budowę nowej świątyni, której fundamenty poświęcił i kamień węgielny wmurował 5 VII 1874 roku administrator diecezji kujawsko-kaliskiej, Florian Kosiński. Budowę zakończono w 1884 r., ale konsekracja odbyła się dopiero 15 X 1904 r. Stanął tu nowy murowany kościół w stylu neogotyckim, początkowo ciągle należący do parafii Raciążek. Samodzielną parafią stał się Ciechocinek dopiero w 1918 r. W latach 1964–1968 gruntowne przebudowano wnętrza kościoła. Usunięto neogotyckie nastawy ołtarzy i uporządkowano prezbiterium w myśl nowych przepisów liturgicznych. Polichromię wnętrza, w technice freskowej i sgraffito wykonali J. Ł. Oźminowie z Warszawy. Ponieważ świątynia ta okazała się za mała dla rozrastającej się parafii, dlatego w latach 1984–1989 rozbudowano ją według projektu Jana Tajchmana. Na miejsce rozebranego dawnego prezbiterium wybudowano dwupoziomową część, znacznie poprawiając funkcjonalność świątyni. Z zabytków wspomnieć należy barokową monstrancję z 1883 r., kielich srebrny z 1881 r. i kielich z 1904 r. W latach 2003–2009 odnowione zostało wejście główne kościoła. Wyremontowano organy. Przeprowadzono modernizację nagłośnienia kościoła i elektryfikację dzwonów. Uzupełnione zostały witraże w kruchcie kościoła. Przeprowadzono konserwację obrazów: św. Apostołów Piotra i Pawła, Przemienienia Pańskiego, św. Antoniego, Najświętszego Serca Pana Jezusa, Matki Bożej Częstochowskiej, Matki Bożej Ostrobramskiej. W latach 2017–2018 wykonano remont dwóch wież kościoła. W 2018 r. zamontowano stalle w kolegiacie. W 2019 r. wyremontowano prezbiterium i dolny kościół. Kaplice: Dom Księży Emerytów, Sanatorium MSWiA, Szpital Uzdrowiskowy im. Markiewicza, kaplice zgromadzeń zakonnych, kaplica Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe w sanatorium „Dom Zdrojowy”. Krzyże przydrożne: ul. Bema – 2, ul. Sportowa, ul. Widok, ul. Wołuszewska. Figury: Najświętszego Serca Jezusowego – ul. Dembickiego 22A, Matki Bożej Niepokolanej – ul. Dembickiego 4B, ul. Nieszawska, ul. Nowy Ciechocinek, ul. Słońska, ul. Stawowa, ul. 3 Maja, ul. Wojska Polskiego, św. Józefa z Dzieciątkiem – ul. Bema 19. Kancelaria parafialna: poniedziałek–sobota: 07:--08:00, 17:00-18:00