Parafia Rzymskokatolicka Świętego Jana Chrzciciela

Jedna ze starszych i znaczniejszych miejscowości kujawskich, gniazdo rodowe Godziembów. Oni to przed 1325 r. fundowali tu kościół. Później Lubrańscy sprowadzili tu kanoników regularnych oraz otrzymali w 1509 lub 1512 r. prawa miejskie dla Lubrańca od Zygmunta I. Zakonnicy byli tu do 1818 r. Prawa miejskie utracił Lubraniec w 1867 r., a odzyskał w 1919 r. Po znacznych zniszczeniach podczas wojen szwedzkich, staraniem konwentu odbudowano, a nawet powiększono w 1689 r. kościół lubraniecki. Dodano mu wtedy jeszcze jedno wezwanie, a mianowicie Najświętszej Maryi Panny. Od 1818 r. opiekę nad parafią przejęli proboszczowie wywodzący się z duchowieństwa diecezjalnego, którzy w 1822 r. otrzymali od Stolicy Apostolskiej tytuł prepozytów. Na początku XX w. postanowiono zastąpić stary kościół nową świątynią. Z inicjatywy proboszcza Stanisława Muznerowskiego, według projektu Tomasza Pajzderskiego, z wykorzystaniem części murów poprzedniego, wybudowano nową świątynię, konsekrowaną 16 VII 1909 r. przez bp. S. Zdzitowieckiego. Jest to kościół murowany w stylu neogotyckim, kryty dachówką. Wewnątrz na lewej ścianie znajduje się tablica erekcyjna z 1497 r. z piaskowca z podobiznami fundatorów poprzedniego kościoła. Polichromia B. Kopczyńskiego z 1932 r., ostatnio odnowiona. Witraże E. Trojanowskiego z 1906 r. Chrzcielnica rzeźbiona w drewnie z XVI w. Rzeźba w drewnie Matki Bożej z Dzieciątkiem z XV w. Obrazy św. Józefa z Dzieciątkiem z XVII w. W zakrystii obraz na płótnie: Ecce homo z XVII w. W latach 1970–1971 dokonano przebudowy prezbiterium i odnowiono polichromię kościoła, a w latach 1985–1986 zostało założone nowe nagłośnienie i nowa instalacja elektryczna. Zamontowano kratę, zaprojektowaną przez A. Szymkowskiego, na której oprócz orła srebrnego z koroną znajdują się cztery herby: Lubrańca, Lubrańskich, Jana Pawła II i Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Po 1991 r. pokryto wieżę blachą miedzianą, zostały założone nowe okna i nowoczesny system dla dzwonów, sterowany elektronicznie. W latach 1996–2000 przeprowadzono prace remontowe przy dachu świątyni, dokonano renowacji polichromii, zniszczonej w 1980 r. w wyniku pożaru kotłowni kościelnej, renowacji i konserwacji ołtarzy. W kościele zainstalowano system ogrzewczy na olej opałowy oraz zamontowano alarm. W 2009 r. miały miejsce remont i odrestaurowanie głównego wejścia i trzech bocznych krucht. W 2016 r. przeprowadzono remont organów. W latach 2019–2020 zainstalowano nowe ławki w nawach bocznych i prezbiterium. W latach 2013–2019 odnowiono elewację zewnętrzną kościoła (strona zachodnia i południowa) wraz z wieżą. Rzeźba z drewna Matki Bożej z Dzieciątkiem z XV w. została poddana konserwacji w Toruniu, a obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem z XVII w. został przekazany do Muzeum Diecezjalnego we Włocławku. Kaplica na cmentarzu grzebalnym pw. św. Anny, murowana, kryta dachówką z 1897 r. Nabożeństwa: w uroczystość św. Anny (niedziela), Wszystkich Świętych i w czasie pogrzebów. W 2019 r. wymiana dachu i remont elewacji zewnętrznej. Krzyże przydrożne: Lubraniec, Górniak – krzyż z lat powojennych, Kazanie, Kazanie Kolonia, Korzeszynek, Krowice, Lubrańczyk, Redecz Kalny, Redecz Wielki Wieś, Redecz Wielki Kolonia, Turowo. Figury: Biernatki – figura Matki Bożej z Dzieciątkiem (1990), Bielawy – figura Matki Bożej z Dzieciątkiem (1950), Kazanie – figura Matki Bożej Królowej Polski (1954), Koniec – figura Matki Bożej Niepokalanej (1957), Krowice – figura Pana Jezusa z lat powojennych, Krowice – figura Matki Bożej Niepokalanej (1987). Kancelaria parafialna: poniedziałek–piątek: 16.30–17.45; sobota: 8.00–9.00