Parafia Rzymskokatolicka Najświętszego Serca Pana Jezusa

Najpierw wieś, a potem miasto szlacheckie będące w posiadaniu rodu Doliwów, którzy następnie przyjęli nazwisko Lubieńskich. W czasach późniejszych zmieniało często właścicieli. Miejscowość znana od 1399 r., a miastem była już w 1489 r. Prawa miejskie utracił Lubień Kujawski w 1867 r., ale odzyskał je w 1919 r. Parafia wymieniona w 1474 r., powstała jednak na pewno wcześniej. Właściciele Lubienia zapewne jeszcze w XIV w. fundowali drewniany kościół pw. św. Katarzyny. Przy nim w poł. XVI w. powstała kaplica szpitalna, ale istniała krótko. Po zniszczeniu pierwszej świątyni, w połowie lat trzydziestych XVII w. ówczesny kolator Arnold z Drobina Kryska wybudował nową, okazałą, z dębowych bali, a przy niej dwie kaplice. Konsekrował ją pod dawnym wezwaniem w 1638 r. bp włocławski Maciej Łubieński. Spaliła się ona zapewne w 1670 r., ale już w 1675 r. ukończono budowę nowej, tyle że skromniejszej świątyni, którą konsekrował 10 VII 1682 r. sufragan Piotr Mieszkowski. Ta świątynia służyła parafii długo. Na pocz. XIX w. była już bardzo zniszczona, w 1827 r. zawaliła się wieża i noszono się z myślą jej zamknięcia i przeniesienia nabożeństw do filialnego kościoła w Woli Pierowej. Ostatecznie kościół nieco wzmocniono, ale orzeczono konieczność budowy nowej. Rozpoczęcie tej budowy jednak się przeciągało. Dopiero w latach 1884–1886 wybudowano nową, murowaną świątynię w stylu neoromańskim, według projektu Artura Goebla. Konsekrował ją bp Stanisław Zdzitowiecki 26 VI 1909 r. pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Rocha. Świątynia trzynawowa z cegły palonej, zewnątrz fugowana. Przy niej kaplica św. Rocha. W latach 1986–1988 przeprowadzono kapitalny remont dachu świątyni, który otrzymał pokrycie blachą miedzianą. Sklepienie w prezbiterium murowane, w nawie beczkowe, z desek pokrytych polepą. Polichromia z końca XIX w., odnawiana w latach 1977–1978. W oknach prezbiterium cztery witraże Rozena. Z dawnej świątyni pozostał feretron w stylu barokowym, z figurą Matki Bożej Niepokalanej, krzyż srebrny z XVII w., srebrna puszka starej roboty. Dzwony na wieży z mikroprocesorowym sterownikiem dzwonów. Częściowe uzupełnienia malatury w kościele, generalny remont organów, portalu i schodów kościoła. Ogrzewanie elektryczne. Nocne oświetlenie kościoła. Na wieży zegar elektroniczny. W 2014 r. rozpoczęło się odnawianie świątyni, od zmiany pokrycia dachowego na małej wieży południowej. W 2015 r. remont głównej wieży kościoła ze zmianą całej konstrukcji i pokrycia – wieże zostały pokryte blachą miedzianą. Rozpoczęto również restaurację elewacji całej świątyni. W latach 1516–1935 do parafii w Lubieniu Kuj. należał, jako filialny, kościół w Woli Pierowej. W XVII w. po przeciwnej stronie jeziora przez czas pewien stała kaplica pw. św. Katarzyny. Kaplica murowana w Kamiennej. Ostatni remont generalny przeprowadzono w 2010 r. Krzyże i figury: w każdej miejscowości są krzyże przydrożne, w dobrym stanie; kapliczki z figurami Matki Bożej w miejscowościach: Bagno, Durlaty, Gliznowo, Henrykowo, Lesianki, Lubień Kuj., Świerna, Wola Olszowa. Kancelaria parafialna: dni powszednie: 8.15–9.00; czwartek 17:30-18:00