Parafia Rzymskokatolicka Świętego Józefa

Wieś ta była rodowym gniazdem rodziny Zakrzewskich. Im należy przypisać ufundowanie kościoła Bożego Ciała, o którym wiemy z dokumentu z 1430 r.; oni też byli kolatorami. Gdy w poł. XVI w. przeszli na protestantyzm, zlikwidowali parafię, kościół oddali najpierw ministrowi akatolickiemu, potem chcieli uczynić z niego owczarnię lub stajnię, a ostatecznie ok. 1584 r. sprzedali do Osięcin, a miejsce po nim zrównali z ziemią. Kanonicznie jednak parafia nie została zniesiona, a wierni chodzili do parafii sąsiednich. Gdy Zakrzewscy powrócili do katolicyzmu, ok. poł. XVII w. Jan Zakrzewski wybudował w Zakrzewie drewnianą kaplicę pw. Matki Bożej, gdzie niekiedy odprawiano mszę św., ale nigdy nie rezydował przy niej kapłan. Kolejni właściciele Zakrzewa, Sokołowscy, w pierwszej poł. XVIII w. powzięli zamiar ufundowania tu klasztoru dla karmelitów bosych. W 1754 r. wystawili drewniany kościół i klasztor, zapisując na uposażenie zakonników wieś Gęsin i ziemię w Zakrzewie. Po 1818 r., w zmienionych warunkach państwowych i kościelnych, myślano o reerekcji parafii w Zakrzewie przy klasztorze, później planowano przenieść tu parafię ze Straszewa, gdzie świątynia była bardziej zniszczona, ale planów tych nie zrealizowano. Konwent zakrzewski był jednym z mniejszych klasztorów karmelitańskich, a po zabraniu zapisanego przez fundatorów uposażenia, także jednym z biedniejszych i tylko dzięki pomocy wiernych diecezji kujawsko-kaliskiej mógł w latach 1860–1861 wybudować konieczny już, nowy klasztor murowany. Jednakże w 1864 r. nastąpiła kasata zakonu i świątynia w Zakrzewie stała się filialną parafii Straszewo. Ponowna erekcja parafii nastąpiła w 1924 roku. Kościół w Zakrzewie poklasztorny, drewniany na fundamencie murowanym. Barokowy. Prezbiterium i nawa główna nakryta sklepieniem pozornym kolebkowym. Kościół zewnątrz oszalowany. Dachy pokryte blachą miedzianą w 1981 r. Ołtarz główny późnobarokowy z 1745 r. Dwa ołtarze boczne barokowe z XVII w. i jeden rokokowy z XVIII w. Ołtarze oraz polichromia zostały odnowione w latach 1966–1977 przez Józefa Flika z Torunia. Dwa konfesjonały z XVIII w. Obrazy: Najświętszej Maryi Panny – popiersie z pocz. XVIII w., Matki Bożej Częstochowskiej z poł. XVII w., Ukrzyżowanie z pocz. XVIII w., Chrystusa Ubiczowanego z XVIII w. Stacje Drogi Krzyżowej późnobarokowe. Portrety trumienne, zapewne fundatorów kościoła: Stanisława i Anny Sokołowskich. Krucyfiks barokowy i ludowy z XVIII w. Figura Chrystusa Zmartwychwstałego z XVIII w. Epitafium klasycystyczne, metalowe, trybowane. Monstrancja regencyjna z XVIII w. Kielich mszalny z 1717 r. Krzyż ołtarzowy z pasyjką z kości słoniowej, barokowy z XVIII w. W 2018 r. wyremontowano parter plebanii i części I piętra. Rozpoczęto pierwszy etap renowacji ołtarza św. Józefa. Obłożono drewnem kaplicę przedpogrzebową. W 2019 r. zakończono drugi etap renowacji ołtarza św. Józefa. Na cmentarzu parafialnym postawiono ołtarz. Dwa dzwony „Józef” i „Jan Paweł” ufundowane w 2000 r. Kaplica w Domu Pomocy Społecznej, Zakrzewo, ul. Inowrocławska 20. Krzyże przydrożne – metalowe: Zakrzewo – 2, Bachorza – 2, Kuczkowo. Figury przydrożne: Zakrzewo – figura Matki Bożej Niepokalanej, kapliczka św. Józefa; Gęsin – kapliczka Matki Bożej Fatimskiej. Kapliczka z figurą Chrystusa Frasobliwego z przełomu XVIII i XIX w. przed kościołem. Kancelaria parafialna: pn–piątek: 17.30–18.00