Parafia Rzymskokatolicka Opieki Najświętszej Maryi Panny

Dynamiczny rozwój Radomia w XIX w. spowodował znaczny wzrost liczby mieszkańców i wywołał tym samym potrzebę budowy nowych świątyń. Bp Michał Juszyński zwrócił się więc z prośbą do władz rosyjskich o pozwolenie na budowę nowego kościoła. Pierwszy projekt przygotował w 1876 r. arch. Antoni Kacper Wąsowski z Radomia. Utworzony Komitet Obywatelski rozpoczął przygotowania do realizacji zamierzenia. W 1895 r. Józefa Łącka zakupiła plac od Antoniego Nowakowskiego z przeznaczeniem pod świątynię. Nowy, przyjęty projekt wykonał w 1896 r. arch. Józef Dziekoński z Warszawy, wybitny przedstawiciel historyzmu w architekturze polskiej. Projekt nawiązywał do kościoła św. Floriana w Warszawie, ale sam autor oceniał go jako dzieło lepsze. Zatwierdzenie rządowe nadeszło w 1898 r. Znaczną rolę w staraniach o jego uzyskanie, a potem w rozpoczęciu budowy odegrał ks. Stanisław Puławski, pracujący wtedy przy kościele pobernardyńskim. Fundamenty zaczęto kopać wiosną 1899 r., a 19 IX tego roku poświęcił je bp Antoni Ksawery Sotkiewicz. Pierwszą Mszę św. na polowym ołtarzu przed budującym się kościołem sprawował podczas misji parafialnych w 1906 r. późniejszy biskup sandomierski ks. Marian Ryx. Poświęcenia kościoła wybudowanego w stanie surowym dokonał 22 XI 1908 r. ks. Piotr Górski, proboszcz parafii pw. św. Jana w Radomiu i dziekan dekanatu. W 1909 r. otynkowano nawę główną i transept, a także zamontowano ołtarz główny. Do 1911 r. kościół był wybudowany w stanie surowym. Przez 13 lat był kościołem filialnym par. pw. św. Jana w Radomiu. Parafia pw. Opieki NMP została erygowana 28 IV 1921 r. przez bp. Mariana Ryxa. W 1929 r. pokryto dach nową blachą, a wieże blachą miedzianą. Kościół był dedykowany 11 VI 1962 r. przez sługę Bożego bp. Piotra Gołębiowskiego. W latach 1982–1989, staraniem ks. Wojciecha Staromłyńskiego i ks. Mariana Cukrowskiego, przeprowadzono gruntowny remont kościoła. Świątynia zbudowana jest w stylu neogotyckim. Jest to kościół bazylikowy, trójnawowy z transeptem. W fasadzie ma dwie wieże, wzorowane na wyższej wieży kościoła Mariackiego w Krakowie, o wysokości ok. 72 m. Na wieżach w latach 1998– –1999 umocowano odnowione złocone korony. Nawy boczne wsparte zostały na wysokich, zdobionych kolumnach. Sklepienia są typu krzyżowego. Duże okna są ostrołukowe z witrażami. Od frontonu troje drzwi z profilowanymi portalami w stylu neogotyckim nawiązują do stylu katedr francuskich.