Parafia Rzymskokatolicka Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

Krzyżanowice były gniazdem rodu Krzyżanowskich herbu Dębno. Pod koniec XVII w. przeszły na własność Lanckorońskich, potem Lisickich, Zawiszów, Bykowskich, a w XVIII w. zakupił je Roch Romer, starosta radomski. Pierwotny kościół drewniany pw. Wszystkich Świętych, z fundacji Piotra Krzyżanowskiego, łowczego sandomierskiego, pochodził z połowy XV w., a dedykowany był przez Zbigniewa kard. Oleśnickiego. W tym też czasie powstała prawdopodobnie parafia. Kolejny kościół drewniany z 1546 r. uległ spaleniu w początkach XVII w. Nowa modrzewiowa świątynia została zbudowana w 1706 r., następnie dobudowano do niej murowaną kaplicę Matki Bożej. Kościół ten spłonął 24 I 1936 r. Obecna świątynia, pw. św. Józefa Oblubieńca NMP, wg projektu arch. Alfonsa Pinno z Radomia i arch. Stanisława Jędrzejewskiego z Opatowa, został zbudowany w latach 1936-1938 staraniem ks. Juliana Dusińskiego, przy znacznym wsparciu dziedzica Krzyżanowic Henryka Chrzanowskiego. Dedykacji kościoła dokonał w 1938 r. bp Paweł Kubicki. Jest to budowla w stylu neobarokowym, jednonawowa, wykonana z kamienia łamanego.