Parafia Rzymskokatolicka Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

Regów i Wysokie Koło w XV w. stanowiły własność Regowskich herbu Habdank, a potem Pękosławskich, Witowskich, Chomętowskich, Wielopolskich i Lewickich. Pierwotny drewniany kościół pw. św. Mikołaja w Regowie, w pobliżu Wisły, istniał ok. 1390 r. Parafia została erygowana w 1439 r. przez biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego. Ze względu na częste wylewy Wisły zmieniono w XV w. lokalizację świątyni. Kolejny kościół modrzewiowy zbudował w 1747 r. proboszcz ks. Maciej Gwiazdowski, a uposażyła go Dorota z Czekarzewic, wojewodzina lubelska i dziedzic Jan Wielopolski. Znaczenie kościoła zaczęło maleć pod koniec XIX w. Nazwa parafii funkcjonowała jeszcze formalnie do I wojny światowej, kiedy całkowicie zaniknął kościół w Regowie. Na terenie parafii Regów w Wysokim Kole powstał kościół pw. Świętego Krzyża i klasztor dominikański zbudowany w latach 1637–1681 z fundacji Stanisława Witowskiego, kasztelana sandomierskiego oraz Jana Wielopolskiego. Zakonnicy zostali sprowadzeni do Wysokiego Koła w 1682 r. Kościół był dedykowany w 1694 r. przez bp. Stanisława Szembeka, sufragana krakowskiego. Po kasacie dominikanów w 1870 r. zamieszkiwali tu przez dwadzieścia jeden lat franciszkanie reformaci, zaś pod koniec XIX w. proboszcz parafii Regów przeniósł się do zabudowań poklasztornych i od 1891 r. nabożeństwa były sprawowane w Wysokim Kole. Kościół podominikański to monumentalna, trójnawowa budowla (w stylu barokowym i renesansu włoskiego), otynkowana, pobielona, ma formę wydłużonego czworoboku. Po obu stronach fasady są usytuowane dwie wysokie wieże zwieńczone kopułami i zakończone złoconymi baniami z krzyżami. We wnętrzu kościoła nawy przedzielone są kolumnami. Oryginalność świątyni stanowi rozmieszczenie na piętrze dwóch kaplic: Matki Bożej i św. Józefa, które znajdują się po bokach nad zakrystią i skarbcem. Do każdej z nich wiodą schody. Wewnętrzny wystrój kościoła zmieniał się kilkakrotnie. Kaplica Matki Bożej, w której znajduje się cudowny obraz, mieści się po prawej stronie prezbiterium. Ściany kaplicy oraz kopuła są ozdobione malowidłami. Wysokie Koło znane jest przede wszystkim ze względu na cudowny obraz Matki Boskiej. Nie jest znany dokładny czas jego powstania ani miejsce pochodzenia. Źródła klasztorne wskazują, że wizerunek ten został przywieziony z Moskwy do Lwowa ok. 1667 r. przez Mariannę Kalinowską, żonę cześnika czerwonogrodzkiego. Dziesięć lat później darowała go swojemu krewnemu Antoniemu Krzysztofowi Bębnowskiemu, który przez klika lat przechowywał go w Zarudziu (dzisiaj Zarzecze) k. Zamościa. W owych latach osoby modlące się przed tym wizerunkiem otrzymywały wiele łask. Po powrocie z wyprawy wiedeńskiej Antoni Bębnowski 6 VII 1684 r. przekazał obraz do kościoła w Wysokim Kole. Od tego czasu pielgrzymi przybywający do tej świątyni otrzymywali wiele łask i uzdrowień.