Parafia Rzymskokatolicka Świętego Jacka i Świętej Katarzyny Aleksandryjskiej

Odrowąż stanowił gniazdo rodu Odrowążów. Wzmiankowany był w dokumencie bp. Iwona Odrowąża, który uposażył klasztor Cystersów w Prandocinie nadaniem dziesięcin m.in. z Odrowąża. Pierwotny kościół pw. św. Katarzyny i św. Jacka został wzniesiony w I połowie XIII w. Parafia powstała przed 1300 r. Kościół murowany istniał w 1511 r. W XVI w. Tarłowie wierni wyznania ewangelicko-reformowanego zamienili miejscowy kościół w zbór kalwiński. Stan ten utrzymali następni właściciele Świderscy. Pod koniec XVII w. jeden z rodu Świderskich pod wpływem żony, na łożu śmierci, przeszedł na katolicyzm i kościół stał się ponownie świątynią katolicką. Obecny kościół zbudowano prawdopodobnie w XVI w., był on gruntownie rozbudowany w latach 1660–1682 z fundacji Jana Samuela Świderskiego, chorążego parnawskiego i jego żony Jadwigi z Dębińskich. Dedykacji świątyni dokonał w 1669 r. bp Mikołaj Oborski. W latach 1896–1897 dobudowano kaplice i kruchtę od frontu. Restauracja świątyni była podejmowana w r. 1972 i 1996. Kościół od XVI w. jest szczególnym miejscem kultu św. Jacka Odrowąża. Jest to świątynia orientowana, trójnawowa, bazylikowa, zbudowana z kamienia.