Parafia Rzymskokatolicka Wszystkich Świętych

O parafii w Skórczu pierwsze źródła wspominają w 1339 roku w przywileju lokacyjnym nadanym przez komtura na Pokrzywnie Konrada (Gustawa) von Dartav na rzecz Dietricha z Dalwina. Poza tym parafia skórzecka występuje w wykazie świętopietrza z roku 1398. Od samego początku swego istnienia parafia rozwijała się, zwiększając swój zasięg terytorialny. Potwierdzają to dokumenty wizytacyjne z lat: 1598, 1638, 1649, 1687, 1701, 1711, 1724, 1745, 1766, 1781, 1848. Głównym budynkiem parafii jest kościół. Został on ufundowany przez krzyżaków w XIV wieku. Najprawdopodobniej jego budowę rozpoczęto w latach 1309-1327. W 1581 roku na 15 lat przejęli go luteranie, ale za sprawą bp. Hieronima Rozrażewskiego, został zwrócony katolikom. W XVII w. kościół został rozbudowany i odrestaurowany: dobudowano przedsionek (portyk) od strony południowej, odnowiono dach i wieżę. W 1883 roku wykonano na nowo górną część wieży z kopułą i dokonano remontu stropu. W latach 1927-38 nastąpiła gruntowa przebudowa kościoła: odnowiony został transept wraz z kruchtami i zakrystią, ukończono budowę chóru i sklepienia nad prezbiterium oraz odmalowano kościół. W marcu 1945 została zniszczona wieża kościelna, którą odbudowano w latach 1957-1959. W 1974 roku przeprowadzono malowanie kościoła i zainstalowano nowe organy. W 1988 roku zostało częściowo przebudowane prezbiterium, a w 1996 roku odnowiono dach. W 1999 roku przeprowadzono gruntową renowacje wnętrza świątyni: wymalowano ściany, odnowiono ołtarze, odrestaurowano zabytkowe żyrandole, gruntownemu remontowi poddana została zakrystia, przywrócono po wielu latach Kaplicę Matki Bożej w północnej nawie kościoła. W latach 2000-2003 wykonano iluminację bryły kościoła, drogę procesyjną wraz ze schodami z kostki granitowej, ustawiono nowy ołtarz wraz z amboną z dolomitu na podwyższeniu z granitu. Poddano zabiegom konserwacyjnym mury starej części kościoła. Ostatniej wizytacja kanonicznej dokonał Ks. Biskup Ryszard Kasyna 21 kwietnia 2021.