Parafia Rzymskokatolicka Świętego Marcina

Sierakowice to duża wieś na Kaszubach, położona na terenie północno-zachodniej części powiatu kartuskiego w województwie pomorskim. Początków związanych z powstaniem parafii sierakowickiej można doszukiwać się już w protokołach sądów ziemskich z obwodu Gdańskiej Komandorii z 1396 r. Na wiek XIV wskazuje też wezwanie kościoła – św. Marcin. Można przyjąć, że parafia powstała w związku z lokacją Sierakowic na prawie chełmińskim w 1382 r. Od czasu powstania do roku 1818 parafia związana była z diecezją włocławską, a od 1821 roku została przydzielona do diecezji chełmińskiej. Wiadomo z przekazów historycznych, że w Sierakowicach funkcjonowało w różnych czasach kilka kościołów. Według prawdopodobnych przekazów pierwszy kościół w Sierakowicach wybudowali Krzyżacy w latach 1325-1330.Nie stał on na miejscu obecnej świątyni, lecz 150 m na zachód, przy starej drodze do Łyśniewa. Informacja dotycząca pierwszego kościoła znajduje się w sprawozdaniu wizytacyjnym bpa Hieronima Rozrażewskiego z 1583 oraz 1599 r. stwierdzającym, że świątynia jest drewniana i pod wezwaniem św.Marcina. Podobny zapis znajduje się w protokołach bpa Mikołaja Wojciecha Gniewosza z 1649 r. Drugi kościół powstał prawdopodobnie pod koniec XVII wieku. Z wizytacji bpa Bonawentury Madalińskiego z 1686 r. dowiadujemy się, że kościół był drewniany, pokryty dębowym, gontowym dachem. Kościół przetrwał do 1819 r.,kiedy to, ze względu na zły stan techniczny został rozebrany. Trzeci kościół wybudowano w latach 1820-1822, a poświęcono w 1823 r. i został ufundowany przez Wincentego Łaszewskiego w czasie, gdy proboszczem parafii był ks. Michał Dembicki. Dotrwał w niezmienionej formie do początku XX w., jednak już pod koniec XIX w. zaczęto postulować rozbudowę lub budowę nowego, murowanego kościoła, gdyż dotychczasowy był już za mały dla wielkiej liczącej 6 tys. wiernych, parafii. Wzniesiono murowaną wieżę w stylu neogotyckim i rozbudowano część nawy. Inicjatorem budowy nowego kościoła był w 1903 roku ks. Proboszcz kan. Bernard Łosiński, obecnie Sługa Boży. Jednak w 1904 r. prace przerwano, a zabytkowy, drewniany kościół zaczął funkcjonować z częścią murowaną, która również stała się zabytkiem. Kolejną próbę rozbudowy kościoła podjął ówczesny proboszcz ks. Jan Nowicki, ale i tym razem plany się nie ziściły. Wprawdzie zgromadzono materiały budowlane, ale do rozbudowy nie doszło.Pomysłodawcą kontynuacji planów związanych z rozbudową kościoła był proboszcz ks.kan.Bronisław Dawicki, który w 2006 roku otrzymał zgodę Bpa Diecezjalnego Jana Bernarda Szlagi na rozbudowę i 31 sierpnia 2008 roku wmurowano kamień węgielny. Kościół został wybudowany a część drewniana zabytkowego kościoła z rekonstrukcja wieży, decyzją Urzędu Ochrony Zabytków w Gdańsku przy pomocy Gminy Sierakowice za zgodą ks.Biskupa Diecezjalnego została przeniesiona na teren parafii w pobliżu kościoła parafialnego. Zakończenie prac konserwatorskich związanych z odbudową drewnianego kościoła miało miejsce 6 kwietnia 2014r. Nowy, murowany kościół został oddany do użytku w 2017 r.w czasie pełnienia posługi jako proboszcza parafii ks.Tadeusza Knut. Uroczyste poświęcenie ołtarza i kościoła parafialnego miało miejsce 1 grudnia 2019 r. przez Biskupa Diecezjalnego Pelplińskiego dra Ryszarda Kasyny. Źródło: Mirosław Kuczkowski, Rafał Monita,Sierakowice, Drewniany kościół św.Marcina, Kraków 2019.;Mirosłąw Kuczkowski, ks. Jerzy Sikora, Parafia pw. św.Marcina w Sierakowicach(1382-2015)Zarys Dziejów, Pelplin 2016.