Parafia Rzymskokatolicka Świętego Michała Archanioła

Najstarsze wzmianki przypisują mieszkańców Łebuni do kościoła w Unieszynie, ale i tak powstanie parafii łebuńskiej odnosi się do czasów krzyżackich. Wzniesiony wówczas kościół był pod patronatem szlacheckim. Rozległa administracja parafialna obejmowała takie miejscowości jak: Popowo, Maszewo, Krępkowice, Cewice, Siemirowice, Dziechlino, Unieszynko, Unieszyno, Okalice i Zakrzewo. Łebunia będąca w kluczu dóbr rodziny Grellów, w dobie reformacji podzieliła los dekanatu lęborskiego, poddając się nauce Marcina Lutra. Wizytator Biskupi w 1583 roku nie został wpuszczony w granice powiatu lęborskiego, a kościół w Łebuni był wówczas w posiadaniu protestantów. W początku XVII stulecia świątynię odzyskali katolicy. W 1772 roku w dekanacie lęborskim katolicką pozostanie jedynie parafia św. Jakuba w Lęborku, której jedynym z kościołów filialnych była Łebunia. Wierni wyznania katolickiego stanowili nikłą społeczność. W XIX wieku świątynia popadła w ruinę, a na jej terenie w 1870 roku protestanci wnieśli neogotycki kościół. Ceglaną, salową bryłę przykrytą dwuspadowym dachem dopełnia wieloboczna absyda oraz wysmukła zachodnia wieża. We wnętrzu zachowały się jeszcze charakterystyczne dla protestantów empory. Neogotycki ołtarz i chrzcielnicę uzupełniły ołtarze boczne, poświęcone dla uczczenia 1000-lecia Chrztu Polski w 1966 roku i posoborowa aranżacja prezbiterium. 29 września 1946 roku proboszcz lęborski ks. Stefan Chodukiewicz poświęcił dla kultu katolickiego łebuńską świątynię pw. św. Michała Archanioła. Natomiast kościół filialny p.w. NMP w Bukowinie wzniesiony w konstrukcji szachulcowej w 1728 roku ma znacznie starszą metrykę. Poprzedzająca go świątynia funkcjonowała w XIV stuleciu, pod patronatem szlacheckim Grellów. W dobie reformacji głoszono tu naukę Lutra, która upowszechniła się w dobie Zitzewitzów, następców rodu Grellów, władających znacznymi majątkami w powiecie lęborskim. W 1571 roku osiadł tu pierwszy ewangelicki pastor Gregorius Licetzki. Jego następcy zadbali o wyposażenie świątyni. W 1696 roku ufundowano ołtarz główny z dramatycznie namalowaną sceną Ukrzyżowania, a w XVIII wieku chrzcielnicę. W 1870 roku kiedy w Łebuni wzniesiono nowy kościół i protestancka gmina skupiła się wokół niego, zbór w Bukowinie przejął funkcje pomocnicze, służąc tylko lokalnej społeczności.