Parafia Rzymskokatolicka Świętej Trójcy

Raciąż to jedna z najstarszych wsi w okolicy. Pierwsza wzmianka o tej osadzie pochodzi z 1178 roku. Wtedy to Sambor I, książę pomorski zapisuje klasztorowi oliwskiemu dziesięciny z dóbr raciąskich. Według tradycji ludowej, potwierdzonej badaniami archeologicznymi, na wyspie na pobliskim jeziorze Śpierewnik znajdował się zamek i gród. Prace archeologiczne prowadzone przez Uniwersytet Łódzki ujawniły na cmentarzysku wolną przestrzeń wśród grobów co sugeruje istnienie w tym miejsce kaplicy. Parafia w Raciążu uznawana jest za jedną z najstarszych na Pomorzu. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1356 r. Znana jest informacja, iż w 1677 roku powstało przy parafii raciąskiej Bractwo św. Józefa. Nie wiadomo również kiedy zbudowano pierwszy kościół we wsi. Najstarszy kościół raciąski pod wezwaniem Świętej Trójcy częściowo drewniany, częściowo murowany spłonął w wielkim pożarze wsi w 1851 roku. We wnętrzu tego kościoła znajdował się ołtarz ze znanym w okolicy obrazem św. Józefa. W związku z tym obrazem odbywały się do Raciąża pielgrzymki na coroczne uroczyste odpusty w dniu Św. Józefa. Wokół obrazu wisiały liczne wota, które po pożarze zostały wykorzystane do odlania monstrancji do nowego kościoła. W miejscu spalonego kościoła, w latach 1864-66 zbudowano nowy, aktualnie istniejący murowany z cegły w stylu neogotyckim. Koszt budowy wyniósł 17 500 talarów. Konsekrował go 4 X 1874 roku biskup sufragan chełmiński ks. Georg Jeschke. Wcześniej, bo w 1858 roku zbudowano stojącą w pobliżu kościoła plebanię. Z końca XIX wieku pochodzi ceglany mur z kutą, żelazną bramą, okalający cmentarz przykościelny. Cmentarz położony częściowo na tarasach skłaniających się do jeziora. Na cmentarzu nieopodal kościoła, znajduje się mauzoleum kryjące w swoim wnętrzu szczątki rodziny Janta – Połczyńskich. Na terenie parafii poza kościołem w Raciążu znajduje się rokokowy kościół filialny w Dąbrówce oraz kaplica w Wysokiej. W ostatnich latach kościół w Raciążu wraz z kaplicą i ogrodzeniem oraz kościół w Dąbrówce dzięki staraniom obecnego proboszcza księdza Henryka Fetka zostały poddane gruntowym pracom remontowym i konserwatorskim. Kościoły stanowią miejsce kultu religijnego wzbogacone ostatnio o relikwie św. Jana Pawła II i św. Faustyny. Ponadto dzięki bogatemu wystrojowi oraz historii stanowią istotną atrakcję turystyczną regionu.