Parafia Rzymskokatolicka Świętego Wawrzyńca

Początki parafii są złączone z Krzyżakami oraz miejscowym majątkiem rodziny Jackowskich. Pierwszy zapis o wsi odnotowano 1341. Parafia została założona w 1 poł. XIV w. W dobie reformacji przez blisko 30 lat kościół zajmowali luteranie ale pod koniec XVI w. odzyskali go katolicy. Od XVII w. w Jabłowie urzędują już stali proboszczowie. Od roku 1825 do 1910 Jabłowo nie ma własnego proboszcza i jest filią parafii Św. Mateusza w Starogardzie Gd. Od 1911 staje się znowu samodzielną parafią. Kościół zbudowany przez Krzyżaków był pierwotnie kaplicą wielkości obecnego prezbiterium służącą potrzebą ludności z majątku Jackowskich. Nadbudowany później był o 6 metrów dłuższy niż obecnie i posiadał dwa chóry oraz wieżę murowaną. W 1701 r. Wichura obaliła wieżę. W 1839 r. Postawiono obecny fronton; wieża i jeden chór uległy wtedy likwidacji. W 1955 zostały usunięte dwa boczne ołtarze, a w 1970 r. został postawiony ołtarz soborowy. Z dawnych ołtarzy bocznych zachowały się obrazy; św. Wawrzyńca oraz Zwiastowania Matki Bożej paciorkowy. Zabytkowy jest sam kościół oraz kamienna chrzcielnica i ceglany parkan dokoła cmentarza. W 1975 zbudowano nowe organy a w 1980 została postawiona obecna dzwonnica odkupiona z Grabowa dek. Osiek Grób familii Jackowskich adoptowano na kostnicę w r. 1981. Aranżacja wnętrza dokonana w latach 80/90 XX w. utrzymana jest w nowoczesnej konwencji lokalnego Funkcjonalizmu.