Parafia Rzymskokatolicka Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Z dostępnych materiałów i dokumentów historycznych dowiadujemy się, że kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny w Garczegorzu oddano do użytku w roku 1897. Świątynia w 1997 roku obchodziła swój jubileusz 100-lecia. Historia kościoła jest jednak znacznie dłuższa, gdyż na starym cmentarzu ewangelickim ( obecnie należy do gminy Nowa Wieś Lęborska z odrestaurowanym grobowcem) wybudowano świątynię na długo przed opanowaniem tych ziem przez Zakon Krzyżacki (Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie). Losy obu świątyń były ściśle związane z historią miejscowości Garczegorze. Budynek obecnego kościoła jest murowany, dwunawowy, poewangelicki w stylu neogotyckim. Pomieścić może ponad 400 osób. Ołtarz główny także w stylu neogotyckim, z drewna dębowego, a rzeźby z drewna lipowego, przedstawia krucyfiks, Matkę Bożą Bolesną, św. Jana Apostoła i św. Marię Magdalenę. Po bokach stoją dwa anioły. Rzeźby wykonał w 1960 roku Edmund Dering z Wejherowa. Godna uwagi jest ambona z drewna dębowego w stylu gotyckim. Ołtarz jest z inicjatywy i starania ks. Franciszka Łojka, który w latach 1960 – 1962 opiekował się i mieszkał w naszej parafii. Zmarł 14 maja 1962 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Garczegorzu. W latach 1962 – 1969 pracował w naszej parafii ks. Kazimierz Antosz, a po nim ks. Józef Szałapski od 1969 do 1977 roku. Dekret powołujący parafię Garczegorze pochodzi z 28 sierpnia 1974 roku i został wydany przez biskupa koszalińsko-kołobrzeskiego Ignacego Jeża. Parafia Garczegorze posiada też kościół filialny pod wezwaniem św. Józefa w Janowicach. Też z bardzo bogatą historią. Po wojnie był on przeznaczony na spichlerz zbożowy. W 1974 roku miejscowa ludność wywarła nacisk na władze administracyjne, stawiając nawet czoła kordonowi ówczesnej milicji, i w ciągu kilku tygodni doprowadziła kościół do użytku.