Parafia Rzymskokatolicka Świętej Trójcy

Historia parafii ma ponad 800 lat. Od swego powstania, aż do 1821 roku należała do biskupstwa włocławskiego, następnie została włączona do biskupstwa chełmińskiego z siedzibą w Pelplinie. Na przestrzeni wieków drewniana zabudowa kościoła wielokrotnie ulegała pożarom, grabieżom na skutek działań wojennych, epidemii czy klęsk żywiołowych. Murowana z cegły świątynia powstała na początku XVIII wieku, a jego poświęcenie odbyło się 1769 roku. Był to kościół jednonawowy, w stylu późnego baroku, z wyodrębnionym prezbiterium i wieżą. W związku z ciągłym wzrostem liczby wiernych, dotychczasowy kościół został rozebrany. Na jego miejscu powstał obecny, na planie krzyża greckiego, neobarokowy kościół. Wybudowano go w latach 1914-1917 i mieści dawny, historyczny wystrój z wcześniejszych kościołów oraz niestylowe uzupełnienia. Poświęcenia kościoła dokonał sługa Boży biskup Konstantyn Dominik 22 lipca 1930 roku. Wyposażenie kościerskiej fary obejmuje w szczególności: ołtarz główny z nastawą, która przedstawia scenę koronacji Najświętszej Maryi Panny (XVII wiek), ołtarze boczne oraz obrazy, wśród nich najstarszy zabytek świątyni, późnogotycki obraz na desce „Ukrzyżowanie” pochodzący z początku XVII wieku wraz z predellą przedstawiającą „Ostatnią Wieczerzę”(prawa boczna nawa). W parafii jedną z najstarszych form pobożności jest doroczna pielgrzymka piesza z Kościerzyny do Wejherowa na odpust Wniebowstąpienia Pańskiego. Tradycja jest bardzo wiekowa, bo w tym roku będzie to 350. Pielgrzymce towarzyszy noszony feretron z XVII wieku, którego jednym z donatorów mógł być Józef Wybicki, twórca hymnu narodowego. Opiekuje się nim Bractwo Świętego Krzyża. Charakterystyczny, tylko tu na Kaszubach znany zwyczaj, to uroczysty pokłon feretronu, który ma być wpisany w niematerialne dziedzictwo naszego regionu. Parafia jako jedyna w Europie posiada dwa sanktuaria maryjne, koronowane papieskimi koronami. W kościele od początku XVII wieku czczony jest obraz Matki Bożej zwany Madonną Kościerską. Jest ikonograficznym prototypem obrazu Matki Bożej Śnieżnej z Rzymu. Obraz ten jest darem ówczesnego biskupa dla parafii, aby przeciwstawić się fali luteranizmu tamtego czasu. Niezwykły kult Matki Bożej przyczynił się do ustanowienia sanktuarium maryjnego 11 października 1970 roku przez biskupa Kazimierza Józefa Kowalskiego, biskupa chełmińskiego. Pełny wizerunek Matki Bożej odsłonięto po konserwacji obrazu w 1992 roku. Sanktuarium kościerskie 7 czerwca 1997 roku otrzymało tytuł „Matki Bożej Kościerskiej Królowej Rodzin”, a koronacja wizerunku koronami papieskimi odbyła się 16 maja 1998 roku. Od 26 kwietnia 2000 roku Matka Boża Kościerska jest patronką miasta. W tej parafii, w kaplicy sióstr niepokalanek, szczególną czcią otaczana jest gotycka Pieta – Matka Boża Bolesna. Pochodzenie piety, jak i jej powstanie oraz pierwsze miejsce pobytu są nieznane. Według ostatnich badań pochodzi z warsztatu czeskiego i powstała ok. 1380-1390. Odnaleziona w Chełmnie nad Wisłą, poprzez Bysławek, po wybudowaniu kaplicy w 1871 jest w Kościerzynie i cieszy się kultem wiernych. W 1998 roku dekretem biskupa pelplińskiego Jana Bernarda Szlagi zostało ustanowione sanktuarium Matki Bożej Bolesnej. Koronacja koronami papieskimi, poświęconymi przez św. Jana Pawła II, odbyła się 8 czerwca 2002 roku.