Parafia Rzymskokatolicka Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1280 roku. Był on zbudowany z drewna modrzewiowego i cały pokryty dębowym gontem. Służył wiernym prawie 600 lat. W 1845 roku rozebrano go, a na jego miejscu już w 1846 stanęła budowla z cegły. W 1860 roku w odległości 4m od niej pobudowano wolnostojącą wieżę, którą w 1887 r. połączono z główną bryłą, powiększając w ten sposób kościół i nadając mu obecny kształt. Początkowo kościół był pod wezwaniem św. Piotra, a od XVI w. także św. Pawła. W 1863 roku, na mocy brewe papieskiego, do patronów świątyni dołączył św. Mikołaj. Najstarszym chmieleńskim zabytkiem jest gotycka pieta, od początku lat 80. ubiegłego stulecia przechowywana jako depozyt w Muzeum Diecezjalnym w Pelplinie. Wewnątrz kościoła zachowały się elementy wyposażenia pochodzące ze starej świątyni, takie jak chrzcielnica z XVIII w., późnobarokowa wieczna lampka, a także XVII-wieczny obraz Matki Boskiej Śnieżnej, czczonej jako Pani Chmieleńska. Ołtarz główny wielokrotnie był przebudowywany i zmieniano jego kształt i wystrój, ale stałym elementem od początku jest tzw. Grupa Ukrzyżowania. Barokowe ołtarze boczne są wykonane z białego i czarnego marmuru. Biały ołtarz był darem katedry pelplińskiej dla nowej świątyni, czarny odkupiono od kościoła poklasztornego w Kartuzach. Cennym elementem wystroju są motywy kaszubskie zdobiące sufit i ściany, po raz pierwszy wykonane na początku lat 50-tych XX wieku.