Parafia Rzymskokatolicka Świętego Mikołaja Biskupa

Pierwszy przekaz pisemny dotyczący kościoła pod wezwaniem św. Mikołaja w Niezabyszewie pochodzi z roku 1393. Wtedy powstała parafia niezabyszewska wraz z lokalizacją wsi na prawie chełmińskim. W Niezabyszewie zawsze był kościół katolicki z wyjątkiem czasów od Reformacji w XVI wieku do 1637 roku, kiedy ziemia bytowska przeszła pod panowanie królów polskich, a kościoły zostały przekazane katolikom. W tym czasie w Niezabyszewie był kościół, który prawdopodobnie wybudowano w XVI wieku. W roku 1854 nastąpiła rozbiórka kościoła i rozpoczęto budowę nowego kościoła z kamienia. Dalsza rozbudowa kościoła nastąpiła w 1933 roku. Został on wtedy przedłużony i wybudowano wieżę. W takiej postaci świątynia w Niezabyszewie istnieje do dnia dzisiejszego. Zachowane księgi parafialne od XIX wieku są świadectwem żywotności duszpasterskiej parafii. Parafia Niezabyszewo do czasu zakończenia II wojny światowej leżała w granicach Niemiec. Po powrocie ziemi bytowskiej do Polski znajdowała się w ordynariacie gorzowskim, od roku 1972 w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. W roku 1992 po reformie administracyjnej Kościoła w Polsce znalazła się w diecezji Pelplińskiej. Parafia św. Mikołaja w Niezabyszewie należy do dekanatu bytowskiego. Obok kościoła parafialnego istnieje też kościół filialny w Rekowie pod wezwaniem św. Antoniego z Padwy. Kościół w Rekowie jest świątynią poewangelicką wybudowaną 1904 roku. W roku 1945 rekowski kościół został przejęty przez parafię niezabyszewską. W roku 2004 świątynia w Rekowie została powiększona. Duszpasterstwo parafii Niezabyszewo skupia się wokół dwóch ośrodków jakimi są kościoły w Niezabyszewie i Rekowie i skupia mieszkańców tych wsi a także obejmuje mieszkańców Tągowia, Sierzna, Płotowa i Płotówka.