Parafia Rzymskokatolicka Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Na przełomie XV i XVI w. teren Puszczy Błudowskiej należał do Chodkiewiczów. W 1525 r. Zygmunt I Stary to potwierdził. W dokumencie z 1525 r. wymieniono pierwsze istniejące wsie. Zabłudów prawa miejskie, na prawie magdeburskim, otrzymał w 1553 r. dzięki Grzegorzowi Chodkiewiczowi i za zgodą króla Zygmunta II Augusta. Chodkiewicz w 1553 r. ufundował i uposażył parafię rzymskokatolicką pw. Wniebowzięcia NMP. W chwili zakładania miasta był już w nim kościół katolicki i prawosławna cerkiew. Kościół parafialny w Zabłudowie przechodził różne koleje. Wielokrotnie w okresie staropolskim był remontowany: w 1688 r. przez księżnę Ludwikę Radziwiłłównę, na początku XVIII w. przez ks. Ludwika Skorupskiego, a w 1761 r. przez księcia Michała Radziwiłła. W 1800 r. rząd pruski nakazał rozebrać stary kościół i pobudować nowy. 2/3 kosztów miał ponieść książę Dominik Radziwiłł, a 1/3 parafianie. W czasie trwania prac remontowych nabożeństwa przeniesiono do opuszczonego zboru kalwińskiego. Budowę obecnej świątyni rozpoczęto w 1805 r. i prowadzono z dużymi przerwami. Ostatecznie za fundatora uznano hrabinę Demblińską. Dzięki niej budowę ukończono w 1840 r. Dnia 29 czerwca 1840 r., w święto patronalne św. Apostołów Piotra i Pawła, poświęcenia świątyni dokonał ks. Franciszek Piotrowski, zaś 21 września 1856 r. kościół konsekrował bp wileński, Wacław Żyliński. W głównym ołtarzu znajduje się obraz Apostołów Piotra i Pawła namalowany przez Antoniego Kollberga w Berlinie w 1840 r. Boczne ołtarze zawierają obrazy św. Michała Archanioła i Zwiastowania NMP. W 1913 r. świątynia wzbogaciła się o czternastogłosowe, pneumatyczne organy i nowe stacje Drogi Krzyżowej. Kolejne remonty kościoła miały miejsce w okresie międzywojennym. W latach dwudziestych XX w. świątynię odmalowano, zaś w latach 1936-1938 przeprowadzono dalsze prace remontowe, przy okazji ubogacając świątynię ołtarzykiem MB Ostrobramskiej. W latach 1988-2006 ks. Józef Krysiewicz wspólnie z parafianami przeprowadził prace konserwatorsko-remontowe, mające na celu przywrócenie pierwotnego wyglądu wszystkich elementów wystroju wnętrza świątyni. Prace przebiegały pod nadzorem konserwatorskim. Odnowiono i poddano konserwacji wszystkie elementy ruchome świątyni, w tym organy; wykonano instalację elektryczną i alarmową. Przeprowadzono prace odwadniające i osuszające. Położono nowe tynki i nakrycie dachu. Pobudowano budynek gospodarczy, postawiono nowe kamienne ogrodzenie kościoła z kamienia polnego. Prace zostały uwieńczone uroczystością konsekracji nowego ołtarza i poświęceniem wnętrza odrestaurowanej świątyni 20 sierpnia 2006 r. Pracom konserwatorskim poddane zostały również kaplice cmentarne św. Marii Magdaleny i św. Rocha, ich wyposażenie, bramy i ogrodzenia. Powiększono i ogrodzono także nowy cmentarz św. Krzyża. W latach 2008-2009 ówczesny proboszcz parafii, ks. Romuald Kułak, podjął się budowy nowej plebanii, gdyż w pożarze całkowitemu zniszczeniu uległ stary wikariat. W roku 2010 proboszcz, ks. Ryszard Falkowski, rozpoczął prace nad izolacją termiczną kościoła, wstawiono nowe okna. W 2011 r. dokonano uzupełnienia wyposażenia świątyni, m.in. zakupiono nowe klęczniki oraz chodniki. W 2012 r. wymurowano parkan. W 2013 r. założono ogrzewanie w kościele, odrestaurowano stare, zabytkowe naczynia liturgiczne. Od kilku lat trwają prace porządkowe na cmentarzu parafialnym św. Krzyża. Kaplice na terenie parafii: