Parafia Rzymskokatolicka Świętego Feliksa Papieża i Męczennika

Wioska Niedzieliska jest osadą dość starą, bo istniała jeszcze przed Szczurową, do której się dołączyła jako część składowa parafii pod wezwaniem św. Bartłomieja Apostoła. Niedzieliska należały początkowo do parafii w Radłowie a przed 1529 r. włączono Niedzieliska do parafii w Szczurowej. W roku 1868 zbudowano w Niedzieliskach drewnianą kaplicę, obdarzoną przy­wilejem odprawiania Mszy św. prywatnych. W latach 1928-1931 wybudowano nową kaplicę murowaną, na której cegłę ofiaro­wał baron Gőtz, właściciel Okocimia. Był to kościół jednonawowy, murowany z cegły, pokryty blachą pod wezwaniem św. Feliksa papieża i męczennika. Kościół miał 21 m. długości, 11 m. szerokości, pokryty był blachą, bez wieży. Kościół posiadał 7 witraży kształtu gotyckiego. Tabernakulum było drewniane. Obok kościoła znajdowała się mała murowana kapliczka ze studzienką wewnątrz. Obok ogrodzenia wzdłuż szosy znajdowała się figura św. Stanisława Bpa i męczennika, obok krzyż Misyjny i krzyż Odkupienia. Obraz św. Feliksa namalował w 1934 r. Władysław Duda. Poświęcenia tej kaplicy dokonał w 1931 r. proboszcz ze Szczurowej, ks. kanonik Bartłomiej Harbut. Z opowiadań wnioskujemy, że dużo serca, pracy i starań włożyli w odbudowanie i wyposaże­nie kaplicy ówcześni mieszkańcy Niedzielisk. Kościół zbudowany według projektu architekta Henryka Kotry. Główne elementy wyposażenia świątyni, tj. ołtarze, ambonę, chrzcielnicę wykonał w latach 1932-1934 Stanisław Giemza. W ołtarzu bocznym został zawieszony obraz św. Józefa, wykonany przez Kazimierza Puchałę w 1939 r. Do największych dobrodziejów i ofiarodawców kaplicy trzeba zaliczyć Agnieszkę Mundała, która swoim zaoszczędzonym groszem ufundowała krzyż na wieżę kościelną wraz z dzwonem, ambonę, konfesjonał, wieczną lampę wraz z balaskami, a w 1933 r. piękną monstrancję w kształcie słońca. Małgorzata Pawelczak ufundowała figurę Matki Bożej Królowej z Dzieciątkiem Jezus na ręku do drewnianej kaplicy za ks. Walentego Dudki w 1905 r., którą w 1958 r. odnowiła i od­malowała Maria Bieżychudek wraz z mężem Władysławem, fundu­jąc równocześnie pancerne tabernakulum. Ołtarz Wielki wraz z obrazem patrona kaplicy św. Feliksa I papieża i męczennika ufundował w 1934 r. Franciszek Czachor, syn Józefa i Agnieszki.Do ołtarza bocznego figurę Najświętszego Serca Jezusowego ufundo­wał Stanisław Wiatr w 1936 roku. Do drugiego bocznego ołtarza obraz św. Teresy od Dzieciątka Jezus wraz z małym żyrandolem ofiarowali Helena i Tomasz Czachorowie w 1952 r. W 1937 r., podczas wizytacji kanonicznej parafii Szczurowa, ówczesny ordynariusz diecezji tarnowskiej Ks. Bp Franciszek Lisowski zezwolił na pozostawienie w kaplicy w Niedzieliskach Najświętszego Sakramentu oraz udzielił przywileju odprawiania w kościele jednej Mszy św. w ciągu miesiąca. W 1939 r. wybudowano staraniem parafian murowaną, parterową plebanię, aby można było starać się o ut­worzenie samodzielnej parafii. Majstrem murarskim przy budowie plebanii był Stanisław Lechowicz z Włoszyna. 5 października 1941 r. utworzono w Niedzieliskach tzw. Rektorat, przydzielając do niego duszpasterza. Ówczesny rząd­ca diecezji ks. Bp Edward Komar – Administrator Apostolski w liście wydanym z okazji tej uroczystości pisał: Kochani Mieszkańcy Niedzielisk! Duchem jestem wśród Was w tej uroczystej chwili… z głębi serca gratuluję Wam dzisiejszej uroczystości… Niech dzięki serdeczne i chwała Boża rozbrzmiewają odtąd nieustannie jak długo Niedzieliska stać będą, jak długo parafia istnieć bę­dzie – przez pokolenia i pokolenia. To jedno uczucie, które ożywia mą duszę w tej chwili: uczu­cie najgorętszej, bezgranicznej wdzięczności ku Panu Bogu; A drugie? Głębokiego uznania, pochwały i serdecznej wdzięczności dla Was, kochani Mieszkańcy Niedzielisk. Znane nam są Wasze za­biegi, trudy, wysiłki, ofiary, jakich nie szczędziliście by wybudować Kościół-mieszkanie dla Pana Jezusa, naszego Pana i Króla – by zapewnić mieszkanie i utrzymanie dla Jego sługi a Waszego Pasterza. Pan Bóg to wszystko policzył i Aniołom swoim w Księdze Waszego Żywota zapisać kazał. Na koniec pełen gorących uczuć wdzięczności ku Panu Bogu i ku Wam, kochani Parafianie Niedzielisk, klękam przed Jezu­sem Eucharystycznym i biorę w pokorze najgłębszej błogosła­wieństwo z Jego Najsłodszego Serca ,przekazując je Wam wszyst­kim, a szczególnie tym, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do budowy Kościoła i stworzenia warunków dla mającej powstać parafii Pierwszym Rektorem Kościoła w Niedzieliskach był Ks. Kano­nik Józef Barszcz. Mianowany 1 września 1941 r. Za jego duszpasterzowania założono cmen­tarz parafialny. Zezwolenie na to przedsięwzięcie udzieliły niemieckie władze okupacyjne 18 marca 1942 r. Cmentarz został poświęcony 7 VI 1941 r. przez proboszcza ze Szczurowej. 4 września 1947 r. Ks. Józef Barszcz został przeniesiony do Tuchowa, a zmarł 29 września 1972 r. w Domu Księży Emerytów w Tarnowie. Został pochowany na cmentarzu w Padwi. Następcą był Ks. Kanonik Władysław Kułakowski, były pro­boszcz parafii Batiatycze, kapłan wygnaniec z archidiecezji lwowskiej. W aktach Archiwum Państwowego w Krakowie oddział w Bochni zachowała się charakterystyka wspólnoty sporządzona na wniosek Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie (pismo wicestarosty powiatowego Wiktora Jankowskiego do Kazimierza Goedla, kierownika Referatu Społeczno-Politycznego w Brzesku z dnia 27 VIII 1949 r): „Na terenie tej parafii istnieją organizacje kościelne, jak Rada Parafialna, która liczy 6 członków, Żywy Różaniec – 150 członków. Organizacje te nie pracują społecznie, a jedynie wykonują praktyki religijne. Nastawienie organizacji kościelnych do obecnego ustroju nie jest wrogie. Sporów i zajść nie zanotowano. (StPBrz 31 – pozostawiono oryginalną pisownię)”. Pierwszym Rektorem Kościoła w Niedzieliskach był Ks. Kano­nik Józef Barszcz. Mianowany 1 września 1941 r. Za jego duszpasterzowania założono cmen­tarz parafialny. Zezwolenie na to przedsięwzięcie udzieliły niemieckie władze okupacyjne 18 marca 1942 r. Cmentarz został poświęcony 7 VI 1941 r. przez proboszcza ze Szczurowej. 4 września 1947 r. Ks. Józef Barszcz został przeniesiony do Tuchowa, a zmarł 29 września 1972 r. w Domu Księży Emerytów w Tarnowie. Został pochowany na cmentarzu w Padwi. Następcą był Ks. Kanonik Władysław Kułakowski, były pro­boszcz parafii Batiatycze, kapłan wygnaniec z archidiecezji lwowskiej. W aktach Archiwum Państwowego w Krakowie oddział w Bochni zachowała się charakterystyka wspólnoty sporządzona na wniosek Urzędu Wojewódzkiego w Krakowie (pismo wicestarosty powiatowego Wiktora Jankowskiego do Kazimierza Goedla, kierownika Referatu Społeczno-Politycznego w Brzesku z dnia 27 VIII 1949 r): „Na terenie tej parafii istnieją organizacje kościelne, jak Rada Parafialna, która liczy 6 członków, Żywy Różaniec – 150 członków. Organizacje te nie pracują społecznie, a jedynie wykonują praktyki religijne. Nastawienie organizacji kościelnych do obecnego ustroju nie jest wrogie. Sporów i zajść nie zanotowano. (StPBrz 31 – pozostawiono oryginalną pisownię)”. W następnym roku poświęcono obraz Ukrzyżowa­nego Chrystusa, namalowany przez prof. Adolfa Chylę z Kra­kowa. Obraz został ufundowany przez Józefę Gnatek z Chicago. Kilka rodaczek odwiedzających kraj zakupiło w 1959 r. płaskorzeźby Drogi Krzyżowej – poświęcone 13 mar­ca 1960 r. W 1962 r. z funduszu rodaków sprawiono posadzkę do kościoła oraz wybudowano metalową dzwonnicę. Pani Katarzyna Prus z Chicago ufundowała duży obraz Matki Bożej Częstochowskiej, jako dar z okazji tysiąclecia Chrztu Polski oraz dywanpod ołtarz główny. Pani Anna Zdunek ufundowała obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy. 16 lipca 1967 r. zmarł ks. Józef Czachor, rodak z Niedzielisk, wyświęcony na kapłana w maju 1953 r. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył Bp Ordynariusz Jerzy Ablewicz. 4 i 5 marca 1969 r. parafia przeżywała uroczystość nawiedzenia kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Na uroczystościach był obecny ks. Bp Piotr Bednarczyk. W czerwcu 1969 r. w czasie odpustu parafialnego przeżywano 25 – lecie kapłaństwa ks. Stanisława Augustyna. Uroczystość zaszczycił swoja obecnością ks. Bp Piotr Bednarczyk. W dniach 30 i 31 marca 1974 r. parafia przeżywała wizytacje kanoniczną, która przeprowadził ks. Bp. Józef Gucwa. W roku 1967 powiększono cmentarz parafialny. Z funduszów Klubu został ogrodzony siatką, a z frontu metalowym parkanem. W roku 1968 Parafia otrzymała w darze organy elektryczne firmy Hammond. Te wszystkie dary dla Parafii świadczyły o zro­zumieniu jej potrzeb, wielkiej ofiarności i życzliwości do wioski i Kościoła. Dotychczasowy kościół był właściwie kaplicą niedostosowa­ną do wymogów duszpasterstwa parafialnego – brakowało przedsionka, odpowiedniej zakrystii, pomieszczenia na sprzęt liturgiczny. Strop kościoła był prowizoryczny, wciąż pękał i groził zawaleniem – dlatego też pomyślano o remoncie i roz­budowie kościoła. W roku 1972 władze diecezjalne umieściły tę sprawę w planie budownictwa sakralnego. Po wielu staraniach władze rządowe okazały zrozumienie i w listopadzie 1974 r. uzyskano zezwolenie na rozbudowę kościoła. Kilka rodaczek odwiedzających kraj zakupiło w 1959 r. płaskorzeźby Drogi Krzyżowej – poświęcone 13 mar­ca 1960 r. W 1962 r. z funduszu rodaków sprawiono posadzkę do kościoła oraz wybudowano metalową dzwonnicę. Kancelaria parafialna: Czynna codziennie po każdej Mszy Św. W sprawach pilnych o każdej godzinie