Parafia Rzymskokatolicka Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Antoniego z Padwy

Parafia pw. św. Antoniego z Padwy została ustanowiona 8 lipca 1675 r. przez biskupa krakowskiego Andrzeja Trzebickiego. Pierwotny kościół, wybudowany w latach 1675-1678, był murowany, jednonawowy. Posiadał dwa ołtarze. Konsekrował go 17 września 1678 r. w/w biskup krakowski. Świątynia była wielokrotnie przebudowywana, m.in. w 1753 r., kiedy z inicjatywy ks. Jakuba Kapuścińskiego i biskupa krakowskiego Andrzeja Załuskiego dobudowano okazałą wieżę oraz w latach 1889-1890, gdy staraniem ks. Tadeusza Konarskiego dobudowano nawy boczne i rozbudowano prezbiterium. Rekonsekracji kościoła dokonał biskup kielecki Tomasz Kuliński 26 maja 1892 r. 15 sierpnia 1951 r. biskup częstochowski powierzył administrację parafią Zakonowi Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkanów) krakowskiej Prowincji św. Antoniego z Padwy i bł. Jakuba Strzemię, którzy z dniem 1 września 1951 r. objęli duszpasterstwo w parafii. 13 czerwca 1994 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB przekazał parafię na stałe Franciszkanom. Szczególnie czczony jest tu św. Antoni z Padwy. Jego kult trwa nieprzerwanie od roku 1721, kiedy wybudowany został trzeci ołtarz ku jego czci. Z tej racji 13 czerwca 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB erygował sanktuarium św. Antoniego z Padwy. We wnętrzu na uwagę zasługuje m.in. neorenesansowe wyposażenie wykonane w większości przez Stanisława Langmana oraz dekoracja malarska ścian i sklepień wykonana w latach 1889-1892 przez Piotra Nizińskiego.